De adem als een weg naar rust

Ademen is het eerste en het laatste wat je doet in je leven.

In die zin weerspiegelt je adem hoe je leeft en hoe het vanbinnen met je gaat.
De manier waarop je ademt, laat vaak zien hoe je omgaat met spanning, emoties en prikkels.

Bij langdurige stress, overbelasting of innerlijke onrust verandert je ademhaling bijna altijd. Ze wordt oppervlakkiger, hoger of gaat onbewust vastzitten.

Je lichaam blijft dan in een staat van paraatheid, waardoor ontspannen steeds moeilijker wordt
en klachten kunnen ontstaan.

De adem als ingang

In mijn werk gebruik ik ademhaling niet als iets dat "juist" moet gebeuren en niet als een techniek.

Ik zie je adem als een ingang tot lichaamsbewustzijn.
Door samen aandacht te geven aan je adem, wordt voelbaar wat je lichaam doet — en waar het zichzelf inhoudt.

Wanneer je adem opnieuw ruimte krijgt, kan je zenuwstelsel beginnen schakelen van "aan" naar rust.

Dat gebeurt niet door controle, maar door aandacht en vertraging. Je adem volgt dan vanzelf een rustiger ritme,
en spanning kan zich op een natuurlijke manier ontladen.

Adem als ondersteuning

Ademhalingsoefeningen stem ik altijd af op wat jij op dat moment nodig hebt.

Soms zijn dat eenvoudige ritmes, soms zachte aandacht, soms een begeleid moment van vertraging.

Het doel is niet om iets te forceren, maar om je lichaam te helpen voelen dat het veilig is om los te laten.

Veel mensen ervaren via adem en lichaamsbewustzijn: 

• meer rust,
• meer ruimte in hun lichaam
• en een dieper contact met zichzelf.

Niet omdat de adem "veranderd" wordt, maar omdat je opnieuw leert luisteren naar wat je lichaam vertelt.

Voor mij is werken met adem geen aparte techniek, maar een stille manier om je lichaam te ondersteunen
in zijn natuurlijke beweging naar ontspanning, herstel en helderheid.