Emoties doorvoelen

Wanneer voelen weer veilig wordt 

In mijn emotioneel werk laat ik me onder meer inspireren door de inzichten van David R. Hawkins.


Niet als een methode die je moet volgen, maar als een kader dat je helpt om op een andere manier met emoties om te gaan.

Emoties hoef je hier niet op te lossen, te begrijpen of te controleren.
Je benadert ze als ervaringen die zich in je lichaam aandienen — en die ook weer kunnen bewegen wanneer ze ruimte krijgen.

Veel mensen hebben geleerd om emoties weg te duwen, te onderdrukken of meteen te analyseren.

Soms uit bescherming. Soms omdat voelen ooit onveilig was.

Wat dan vaak gebeurt, is dat emoties blijven hangen. Ze zetten zich vast in je lichaam en keren telkens opnieuw terug — soms subtiel, soms overweldigend, soms in andere vormen.

Hoe ik hiermee werk

In mijn begeleiding nodig ik je uit om emoties toe te laten zoals ze zich op dat moment aandienen — op een manier die veilig voelt en nooit dwingend is.

We hoeven niets op te roepen of te forceren. Alleen wat zich vanzelf toont, krijgt ruimte. Niet om erover te praten of iets te analyseren, maar om erbij te blijven in je lichaam en te voelen wat er op dat moment gevoeld wil worden.

Emoties voelen als lichaamservaring

Wat je emoties noemt, ervaar je meestal niet als woorden, maar als lichamelijke sensaties. 

Een druk, een spanning, een beklemming of een steek — soms voelbaar in je borst, je keel, je buik of ergens anders in je lichaam.

Vaak ben je geneigd om meteen in het verhaal te gaan:

  • Waarom voel ik dit?
  •  Wat betekent dit? 
  • Hoe kom ik hiervan af? 


In dit werk stappen we juist uit dat verhaal. Niet omdat het verhaal fout is, maar omdat het je weghaalt van wat er werkelijk gevoeld wil worden.

Doorvoelen in plaats van vastzitten

Emoties toelaten betekent hier dat je de lichamelijke sensaties laat zijn zoals ze zijn. Zonder ze weg te duwen, zonder ze te versterken en zonder ze te verklaren.

Wanneer je met aandacht bij de fysieke ervaring blijft — zonder erin te verdwijnen of ertegen te vechten — gebeurt er vaak iets wezenlijks. Wat eerst vast en bedreigend leek, blijkt niet stil te staan. Sensaties kunnen opkomen, even sterker worden en daarna ook weer afnemen of wegzakken.

Niet omdat jij iets doet, maar omdat je niets meer tegenhoudt.

Wat dan verandert

Veel mensen merken dat emoties minder overweldigend worden. Niet omdat ze verdwijnen, maar omdat er niet meer tegen gevochten wordt. Wat vastzat, krijgt weer ruimte en wat geblokkeerd voelde, kan opnieuw bewegen.

Deze manier van werken vraagt geen techniek en geen inspanning. Ze vraagt vooral bereidheid om te voelen wat er is — in jouw tempo en binnen wat draagbaar is. Van daaruit ontstaat vaak vanzelf meer ruimte, meer vertrouwen en meer innerlijke rust.

Ze vraagt vooral bereidheid om te voelen wat er is — in je eigen tempo en binnen wat draagbaar is.

"Ik dacht altijd dat voelen eng was, tot ik merkte dat wat ik voelde vanzelf weer wegebde."

Emoties als wegwijzer

Emoties worden zo geen vijand die je moet overwinnen, maar signalen die richting geven. Ze tonen waar iets geraakt wordt en waar aandacht nodig is om opnieuw in beweging te komen.

Hoe dit past binnen mijn werk

Het doorvoelen van emoties staat nooit los van je lichaam. Vaak ontstaat dit werk vanzelf, vanuit een lichaamsgerichte of ontspannende behandeling, wanneer er voldoende rust is om te voelen.

Wat zich aandient, volgt altijd wat op dat moment mogelijk is. Er wordt niets geforceerd en niets vastgelegd. We volgen samen wat draagbaar is, stap voor stap.

Tot slot

Emoties hoef je niet te beheersen of op te lossen. Wanneer ze ruimte krijgen om gevoeld te worden, kunnen ze hun natuurlijke beweging volgen — en ontstaat er vaak vanzelf meer rust, meer zachtheid en meer helderheid vanbinnen.