tekst van Brandon bays

Welkom bij dag drie van de Journey Intensive — wat wij ook de Advanced Skills Day noemen. Dankjewel dat je hier bent. Ik ben echt blij dat je er bent, want vandaag is de dag waarop dit en dit — wat jij hoopt te begrijpen én wat je al hebt ervaren — bij elkaar gebracht wordt. Vandaag ga je je vanzelf een stuk zekerder voelen: hoe doe ik dit proces met iemand? En als er onderweg een uitdaging opduikt: hoe ga ik daarmee om?

Deze dag zit propvol leren via directe ervaring. Je gaat aan den lijve voelen wat trainers de voorbije dagen met jou deden, precies op die momenten dat jij en je partner even vastliepen. Vandaag leer je ook hoe je naar niveaus van vergeving kan gaan die je misschien nog niet hebt meegemaakt — omdat er méér begrip bij komt, méér compassie, méér liefde. Voor jezelf, en voor de ander aan het kampvuur… zonder ooit gedrag te moeten goedkeuren of accepteren. Maar met de tools die we je vandaag aanreiken, en die je zelf gaat leren gebruiken, wordt het ineens véél makkelijker om te vergeven wie er ook opduikt.

En vaak is dit ook de dag waarop mensen opeens beseffen: oké… journey work heeft iets te bieden dat ik nog niet eerder zo heb gezien of ervaren.

Wacht… waarom ben ik ineens gemute? Wat is dit nu weer? Oh — mijn fout. Ik heb het per ongeluk gedaan. Verschrikkelijk. Mijn lieve… Nee, ik zou kunnen zeggen: "Ik ben het beu om naar je te luisteren," maar… eerlijk is eerlijk: fair enough. Fair enough. Sorry. Oké.

Ik weet niet precies waar je me kwijt was, maar dit is in elk geval de dag waarop, als je ergens de wens voelt om journey work te gebruiken om anderen te helpen, de basis ineens klikt. En dan beginnen mensen vaak ook te vragen: "Hoe werkt dat eigenlijk, journey practitioner worden?" Daar is een volledig trainingsprogramma voor — ik heb dat al even aangeraakt — maar vandaag is waar het begint te landen.

En tegelijk wil ik hier heel duidelijk in zijn: wat je vandaag leert is in de eerste plaats voor jouw eigen voordeel. Het ondersteunt jou, omdat jij dit werk zelf ondergaat én leert, en je zult merken dat er een diepere clearing gebeurt. Het maakt je ook zelfverzekerder om dit te doen met mensen die dichtbij je staan.

Dus stel dat een ouder, kind, broer, zus, collega zegt: "Hé, ik ben wel benieuwd naar wat jij gedaan hebt… ik voel me hier vastzitten… kan jij dat eens met mij doen, om te zien of het werkt?" Dan is dát absoluut mogelijk.

Wat níét op tafel ligt na vandaag, is dat je buiten gaat lopen met: "Ik bied betaalde journey-sessies aan." Want ook al voel je misschien vertrouwen: je bent nog niet volledig opgeleid om dit professioneel te doen. Als vergelijking: ik studeerde rechten. In mijn eerste jaar kreeg ik een brede basis van principes en fundamenten in allerlei domeinen… maar ik kon onmogelijk naar buiten stappen en zeggen: "Ik ben advocaat, betaal mij voor juridisch advies." Dat zou nogal… ambitieus zijn. En zelfs na een master ben je nog niet "advocaat" — je hebt die extra brug nodig tussen academie en praktijk. Dat geldt hier ook.

Dus: als je voelt dat je dit professioneel wil doen, informeer dan zeker naar de mogelijkheden van het practitioner-programma. Want als het aan mij ligt, en jouw hart zegt: "Ja… ik wil anderen hiermee ondersteunen," dan wil ik dat je dat pad ten volle kan ervaren.

Ik zeg dit zo helder zodat je weet wat er wél en niet 'on offer' is. Dit is voor jou. En voor wie naar jou komt en zegt: "Jij ziet er fantastisch uit… je bent drie dagen weg geweest… wat héb jij gedaan? Mogen wij dat eens proberen?" Dan kan jij zeggen: "Ja, ik heb skills, ik vind dit geweldig. We prikken een moment." En worst case: het werkt niet, we lopen vast, en dan hebben we gewoon mooie quality time samen. Best case: er komt verandering, emotioneel, mentaal, fysiek — zoals jij het nu al bij jezelf ziet. Als zij oké zijn met "we gaan verkennen", dan: niets te verliezen, alles te winnen.

En even praktisch: er kan niets "misgaan" in journey process work, zolang iemand mentaal stabiel genoeg is. Wat ik bedoel: niet iemand die in een acute psychische crisis zit of een ernstige mentale aandoening heeft waarvoor er normaliter medische begeleiding stand-by hoort te zijn. Dat zijn niet de mensen waarmee je "even" dit soort werk gaat doen. Ook als iemand zegt: "Ik heb kanker / ik heb een bot gebroken / ik heb nú genezing nodig, kan jij me genezen?" — zelfs de journey belooft geen gegarandeerde genezing. Wat we wél altijd kunnen aanbieden is: een verkenning of er een emotionele wortel mee verbonden kan zijn aan een symptoom. En als iemand dat wil onderzoeken: oké, laten we proberen. Maar wel helder: niet professioneel, geen belofte, wel een proces. Als een gunst, voor hen én voor jou — want het is ook mooi om samen in die ruimte te zijn.

Dus vandaag gaan we stap voor stap door het hele traject alsof iemand naar jou komt en zegt: "Ik wil dit ervaren." Wat gebeurt er dan?

Eerst: voorbereiding. Het aankomen. Verbinding maken. Dan samen gaan zitten. En dan: hoe bereid je een journeyproces voor? Hoe vind je emotionele startpunten voor een emotional journey? En als er uitdagingen opduiken, tijdens het zakken door lagen, aan het kampvuur, of bij integratie later: dan leer je vandaag, via directe ervaring met mij, hoe je daarmee omgaat. En ook aan het kampvuur leer je extra vaardigheden die helpen om vergeving écht diep te laten gebeuren.

Dat is wat vandaag aanbiedt.

Het wordt heel interactief: ik deel iets — jij ondergaat het. Ik deel — jij ondergaat. En zodra we op het punt komen: "Oké, we hebben het rond," dan zeg ik: "Nu spelen. Nu proberen." En dan ga je in duo's werken, en komt er een derde proces — en dat wordt voor velen echt… magisch. Magisch, omdat je gaat ontdekken hoe makkelijk het kan zijn om samen door diepe dingen heen te werken, zelfs wanneer er zware thema's opduiken. Dat vertrouwen waar ik het over had, zakt dieper. Je proeft de essentie van wat journey work echt is.

Na de processen komen we weer samen om alles te integreren. Je kan vragen stellen. Ik vertel hoe je vanaf hier verder kan. En Brandon rondt de driedaagse af met een krachtige positieve programmering — een geleide visualisatie. Heel sterk. Meestal zijn we klaar ergens tussen 18u30 en 19u00 (mijn tijd), zodat je nog rustig kan eten, zakken, vroeg naar bed, klaar voor morgen of voor wat het leven brengt.

Zoals de vorige twee dagen: je hoeft geen notities te nemen. Je hebt je Advanced Skills-notes, alle sheets in je paperwork. Die worden pas écht logisch nadat je het ervaren hebt. Wat je wél nodig hebt: je Advanced Skills at the Campfire sheet. En je Emotional Journey Process — als je die al geprint hebt, prima; zo niet: een paar blanco bladen met drie kolommen is ook oké.

En nog iets: gooi jezelf erin. Geen afleiding. Zet je telefoon uit. Aan het einde van de dag kan je weer "beschikbaar" zijn, maar vandaag: duik. Je bent hier met een intentie. Ook als je hoofd dat nog niet volledig snapt, je systeem wéét al wat er mogelijk is. Het is een krachtige dag, als je hem durft ervaren.

En als er emoties komen — want er komen veel interactieve oefeningen — laat ze komen en gaan. Je hoeft niets te fixen. Blijf open. Een emotie, als je ze gewoon voelt, komt en gaat vaak binnen dertig seconden tot twee minuten… tenzij we er een verhaal aan hangen: "Dit betekent dit, ik moet dit oplossen, het moet weg." Dus: open blijven.

Soms ga je je energiek voelen. Soms wat rauwer, stiller, naar binnen. Alles oké. Blijf open voor de hele ervaring — terwijl je tegelijk leert hoe je ermee werkt. Dan haal je er zóveel uit.

Ben je er klaar voor?

Voor we echt starten wil ik dat we even het lichaam wakker maken. We gaan veel zitten, luisteren, voelen, leren. Dus: schud je lijf los, zoals gisteren — maar met een ander nummer. Wéér didgeridoo, want ik ben daar nu eenmaal fan van. Het heet Didgeridoo Dynamica.

Ik nodig je uit: sta op en schud alles los. Laat de twee dagen ervoor van je afvallen. Kom hier aan. Open je lichaam voor wat er vandaag komt.

Ik ga er als een halve gek uitzien — hoort erbij.

Komaan: shake the boots. Shake the boots. Zelfs als je niet kan staan: schud zittend. Of liggend. Beweeg je lichaam. Beweeg je lichaam. Schud het los, zoals een hond die water uit zijn vacht schudt na de zee of een meer. Prachtig.

En dan: strijk je handen langs je lichaam naar beneden, alsof je alles "afstreek" en terug contact maakt met je lijf. Mooi.

En vind je weg terug naar je stoel. Daar ben je.

Ik hoop dat je meedeed. En zelfs als je beperkt bent in bewegen door de fysieke realiteit van je lichaam: beweging kan altijd, op jouw manier. Ik heb een mama meegemaakt in het practitioner-programma die in een rolstoel zat. En een man die verlamd was vanaf de taille, met spierspasmes. Als we "beweging" deden, rockten ze in hun stoel — en het was fantastisch om te zien. Je zag de energie bewegen, op hun manier. Dus: het helpt altijd, ook als het er onconventioneel uitziet.

Goed. Adem diep in… en uit.

En laten we erin duiken. Laten we erin duiken: wat doe je als iemand naar jou komt en zegt: "Ik wil een journeyprocess ervaren"?

Je voelt waarschijnlijk al uit alles wat ik en Brandon hebben gedeeld, én uit hoe deze intensive is opgebouwd: voor we iets doen, willen we dat mensen terug in contact komen met hun emoties.

Dat is waarom we tijd namen voor de gentle welcome: eerst beliefs, en daar zaten al gevoelens onder. Dan gingen we naar de emoties, en dieper door de emoties, zodat het lichaam weer open gaat en opnieuw verbinding maakt met wat er altijd is: emotie.

Daarom boden we je eerst de emotional journey aan, en pas daarna de physical journey.

En hier is de pragmatische reden: bij de physical journey ga je de trap af, je opent de deur in het licht van je eigen wezen. Als je daar nog geen (her)verbinding mee hebt, "pakt" het minder. Daarna ga je op avontuur met een vehicle, je komt op een plek die anders aanvoelt, je gaat er dicht bij staan, en dan moet je voelen welke emotie eruit komt… en dan vraag je: Wanneer heb ik dit eerder gevoeld?

Als iemand nog niet herverbonden is met gevoel, hoe zou die dat herkennen?

Dus: als iemand naar jou komt en zegt: "Ik wil dit proberen," neem tijd om eerst de emotional journey te verkennen. Dat kan zelfs betekenen: een eerste sessie is enkel gentle welcome en landen. En pas de volgende keer het volledige journeyproces. Of je doet het in één keer, inclusief gentle welcome. Je speelt, je voelt wat werkt. Maar het is belangrijk dat ze weer proeven: "Ah ja… er leeft emotie in mij, ook als ik het niet bewust ben." En dat ze weer connectie maken met die essentie, met Source, met die ruimere intelligentie.

Want de journey is niet gewoon een methode om te fixen. Het is een uitnodiging om te openen naar een bredere intelligentie dan alleen het cognitieve. Dat is het verhaal van hoe Brandon ermee begonnen is.

Dus dat is waarom we het zo opbouwen. En daarom is het ook wat je best eerst aanbiedt, vóór je een physical journey doet. Wil dat zeggen dat een physical journey niet werkt als je het "vergeet"? Nee, er kan nog steeds iets gebeuren. Alleen: het wordt meestal minder diep dan wat er mogelijk is.

En eerlijk: de meeste uitdagingen zitten ook in de emotional journey. De physical journey ging voor velen gisteren vlotter — tot jullie "caught off guard" werden door een groot thema dat plots openklapte. En dan was er integratie. Dat is normaal: het systeem heeft iets dieps aangeraakt.

Maar: de emotional journey is meestal waar de meeste hobbels zitten, dus daar spenderen we vandaag ook de meeste tijd.

Als iemand naar jou komt: "Ik wil dit proberen." Jij zegt: "Top. We prikken een moment." Ik reserveer daar altijd minstens twee uur voor. Want je hebt aankomst, landen, even praten, en dan het proces. Een eerste emotional journey duurt vaak tussen anderhalf en twee uur. Sommigen zeggen zelfs: "Reserveer de eerste keren drie uur, just in case." Jij voelt wat bij jou past.

Wanneer je afspraak vastligt: je kan hen aanraden het boek te lezen. Niet verplicht, maar het helpt het systeem al herkennen: "Ah, dit is de journey." Het is een makkelijke read, een paar uur. En Brandon leert vooral via verhalen — dat doet het boek ook: anekdotes die je emotioneel openen.

Op de dag zelf: zorg voor een ruimte die helder en toegewijd is. Geen kinderen in en uit, geen chaos, geen telefoon. (Zet je telefoon pas uit nadat ze er zijn, als ze jou nog moeten kunnen bereiken.) Ook online: zorg voor zo weinig mogelijk afleiding. Een rustige achtergrond. Jij écht aanwezig.

En: hou je omgeving zo neutraal mogelijk. Ik ben hier zelf een beetje stout: ik heb daar een Thaise boeddha staan, daar een grote kristal, daar een lachende boeddha. Ik vind ze mooi, ik heb die kristal cadeau gekregen — maar stel dat jij heel allergisch bent aan boeddhisme of kristallen, dan kan dat weerstand geven nog vóór we begonnen zijn. Ik ken jouw geloofssysteem niet, jouw cultuur niet. En we werken wereldwijd, in alle religies en achtergronden. Dus: maak het uitnodigend door het neutraal te houden.

Zelfde met kleding: ik zorg dat ik er verzorgd maar neutraal uitzie. Niet "kijk eens naar mij" — gewoon: veilig, netjes, niet offensief. Geen onnodige ruis.

En dan: voorbereiding van binnen. Brandon zegt vaak: alles is geboren uit een "gebed". Misschien resoneert dat woord niet bij jou, no problem. Noem het intentie. Het vragen. Het "ik weet het niet meer, help". En daarom nemen wij voor een sessie tijd om stil te worden. Focus. Innerlijk klaarzetten. Dat doen we met trainers, staff, vóór we jullie zien. Meditatie, satsang, delen, openen… zodat we niet "vanuit het hoofd" gaan werken, maar vanuit aanwezigheid.

En dat is precies waarom ik je hierna meeneem in een meditatie — een DNA cleanse / DNA-intentie meditatie. Want na twee dagen werk: wat als je innerlijke wereld verandert, en daardoor ook je fysiologie verandert? Als je nog gelooft "DNA kan niet veranderen": luister even. Epigenetica toont al jaren dat genexpressie verandert door stress, ontspanning, omgeving, innerlijke toestand. En wij zien in journey work dat generatiesporen kunnen opduiken — informatie die niet uit jouw leven komt, maar uit je lijn. En daar kunnen we mee werken.

Dus: we gaan spelen met genen "aan/uit", en een nieuwe codering installeren die meer gezondheid, vitaliteit, authenticiteit en vrijheid ondersteunt.

En als je hoofd nu denkt: "hè?" — ook goed. Laat je gewoon begeleiden.

Ga comfortabel zitten. Adem diep in… en uit… en sluit je ogen.

En vóór alles: dankjewel dat je hier bent. Jij hebt ja gezegd tegen wat vandaag mogelijk is. Ik hou ervan dat je de moed hebt om te ontdekken hoe alles samenvalt.

Adem diep in… en uit.

En laat je leiden. Je hoeft niks te doen, niks te onthouden. Laat spanning, controle, bescherming zakken. Adem toestemming in om te ontspannen. Voel hoe die toestemming je hele lijf bereikt.

Zacht worden in je schedel… voorhoofd… wangen… kaak… tong… keel… nek… schouders. Armen en handen mogen rusten. Borst… buik… rug… onderrug. Heupen… bekken… billen. Benen… enkels… voeten. Alles mag rusten.

En terwijl je lichaam ontspant op je stoel, stel je voor dat je een beeld van je lichaam vóór je projecteert, alsof je naar een spiegelbeeld kijkt. En naast dat lichaam nodig je een mentor uit: iemand van wie jij de wijsheid vertrouwt, iemand waarbij jij je veilig voelt.

En wanneer je mentor er is — zien, voelen, weten is genoeg — laat je mentor zachtjes één cel uit dat lichaam halen en die naast het lichaam laten zweven. Je zoomt in, je ziet de celwand, de receptoren, en je zoomt verder… tot je in de cel de DNA-structuur waarneemt.

Laat de mentor zacht één DNA-streng uit die cel nemen en naast de cel plaatsen. Zoom in: je ziet de spiraal, de winding, de genes — sommige aan, sommige uit. Dit is een reflectie van je oude interne setting, en misschien is er al iets veranderd… maar nu gaan we het bewuster herschrijven.

Vraag je mentor om genen die jou dienen — gezondheid, vitaliteit, energie, authenticiteit, vrijheid — aan te zetten. En genen die beperken, verzwakken, verkrampen: uit te zetten. Laat de mentor dit doen, met een "magische aanraking", precies zoals jouw systeem het begrijpt.

Zie hoe de DNA-streng verandert: licht, trilling, resonantie. Nieuwe code.

Dan plaatst de mentor de DNA-streng terug in de cel. En onmiddellijk verspreidt de nieuwe codering zich door de hele DNA-structuur van die cel.

Voel: wat gebeurt er met de cel? Hoe voelt het? Hoe "staat" die cel nu in het geheel?

En dan plaatst de mentor die cel terug in het lichaam vóór je. En via die ene cel wordt de nieuwe codering doorgegeven door alle cellen van het lichaam.

Kijk naar het lichaam vóór je: verandert houding, uitstraling, licht, vibratie?

En nu: laat dat lichaam naar jouw fysieke lichaam op de stoel toe komen… en laat ze samensmelten. Zodat die codering in jouw cellen landt. In de ruimte tussen cellen. In je hele systeem.

Bedank je mentor. Zeg tot ziens. Je kan altijd terug uitnodigen.

Adem diep in… en uit.

En weet: dit proces gaat door, vanzelf. Zonder dat je eraan moet trekken. Het werkt ook met je ogen open of dicht.

Wanneer je klaar bent… open je ogen zacht.

En dan: let's dive in together.

Sluit je aan bij het Advanced Skills Program, want wanneer ik de Journey Intensive geef, doe ik dat eigenlijk als een driedaags programma. Die laatste dag — de Advanced Skills — geeft je precies die kleine tools die echt een kwantumsprong kunnen maken in de kwaliteit van je proceswerk. Het kan je de afronding geven waar je naar verlangt. En als je met een deel van het proces worstelt — wat de meeste mensen de eerste keer doen, bij eender welk proces — dan geeft dit je de tools om tóch die afronding te krijgen, die heelheid te voelen, die bevrijding.

Want nadat je een emotionele journey en een fysieke journey hebt gedaan, ben je op een plek waar je echt klaar bent om die heel krachtige, potent volle — maar vaak verrassend korte — advanced skills te gebruiken om alles wat bij jouw kampvuur opkomt, echt te clearen. Het helpt je om moeiteloos door de lagen heen te gaan, heel soepel, ontspannen, open — emotioneel ook. En tegen het einde van de dag, nadat je een journeyproces hebt gedaan (een emotionele journey mét die advanced skills), voel je: ik kan dit werk met eender wie doen en het resultaat krijgen dat ik zoek.

Dus op elke Journey Intensive die ik geef, op de laatste dag, de dag van de advanced skills, geef ik altijd de DNA cleanse meditatie. En ik start graag door ons eerst in die stilte te brengen.

Ik heb tijdens de Journey Intensive al iets gedeeld over DNA en emoties, maar ik weet niet hoe lang geleden jij die training deed. Er is een wetenschappelijk veld dat epigenetica heet. Dat is de studie van ons DNA. En ze hebben ontdekt dat niet alleen een lichamelijke aanleg voor ziekte wordt doorgegeven. Dus stel: iemand krijgt borstkanker en gaat naar de oncoloog — één van de eerste vragen is: "Wie in jouw familie had borstkanker of een andere vorm van kanker?" Want ze weten al sinds de jaren vijftig dat een aanleg voor ziekte via DNA van vorige generaties kan worden doorgegeven.

Maar in de laatste decennia ontdekten ze dat het nog dieper gaat: ook emotionele thema's, trauma's en pijn die je ouders en voorouders meedroegen, kunnen worden doorgegeven in je DNA. Dus vaak zijn de emotionele issues die je in een journeyproces tegenkomt niet eens van jou. Je kan een cell memory aanraken die van je ouders is. Of je grootouders. Of je overgrootouders.

En op dit moment zeggen ze zelfs: het gaat om ongeveer vier tot zes generaties van emotionele patronen, thema's en trauma's die generaties lang kunnen doorwerken. En daarom doen we een DNA cleanse: oké, we kunnen niet veranderen dát het is doorgegeven… maar we kunnen wél veranderen dat het niet verder doorgegeven wordt via ons. En we kunnen ons eigen lichaam en ons eigen wezen vrijmaken van patronen en emotionele ladingen die nooit van ons waren om mee te beginnen.

Dus ik neem je nu graag mee in die DNA cleanse. En zoals bij elke meditatie: dit is een moment om te ontspannen… en je hart te openen, je wezen te openen.

Laten we allemaal een mooie diepe ademhaling nemen… en loslaten… en je ogen sluiten. En adem een diepe ademhaling in van openheid… en adem dat de ruimte in. En bereidheid… adem dat de ruimte in. En vertrouwen… vertrouwen in jezelf, in je ziel, in het leven, in elkaar… adem dat de ruimte in.

En voel hoe je lichaam en je wezen nu beginnen te openen en te ontspannen. Gewoon… ontspannen. En laat je hart zo wijd zijn als de wereld. Wijd genoeg om niet alleen alle emoties die in jou leven te omvatten, maar ook de emoties, patronen en thema's van je voorouders. Zó groot is die oneindige liefde — die jouw eigen essentie is.

Voel je bewustzijn: hoe open, ruim en vrij het is vóór je. Hoe grenzeloos, ruim en vrij het is achter je. En eindeloos vrij naar alle kanten. Je rust nu in een enorme, open hemel van verwondering en acceptatie.

En in die open hemel… stel je voor dat er een kampvuur voor je is. En de aard van dat kampvuur is: onvoorwaardelijke liefde.

Bij dit kampvuur nodig ik je uit om een jongere versie van jou te laten verschijnen… de huidige jij… én ook een mentor wiens goddelijke wijsheid je vertrouwt. Dat kan een wijze zijn, een heilige, een verlichte meester — iemand bij wie jij je veilig voelt en wiens wijsheid je vertrouwt.

Kijk nu naar de jongere jij… en voel die jongere jij daar voor je verschijnen.

En ik wil dat er nu een energie-jij verschijnt: gemaakt van deeltjes, moleculen, licht, cellen… en de ruimte ertussen. Laat dit energie-lichaam nu uit die jongere jij stappen, als het ware. Voor je staat nu jouw energie-lichaam, opgebouwd uit moleculen, ruimte, licht en cellen.

Kijk naar dat energie-lichaam… en haal er één cel uit. Eén cel. En blaas die op, maak die heel groot voor je. En weet: wat er met één cel gebeurt, gebeurt tegelijkertijd met alle cellen in het lichaam. Eén cel is dus genoeg om mee te werken.

In die cel zie je een DNA-streng. Die DNA-streng ziet eruit als een ladder in een spiraalvorm. En de sporten van die ladder zijn je genen. Ook die zijn gemaakt van deeltjes… van licht… en ruimte ertussen.

Haal nu die spiraal-ladder — jouw DNA-streng, gemaakt van lichtdeeltjes en ruimte — uit de cel. Voor je verschijnt nu een enorme DNA-streng.

En je merkt misschien: in het leven lijken sommige genen "aan" te staan. Die zijn lichter. Andere zijn donkerder. In wetenschappelijke termen noemen ze dat expressed of unexpressed: tot uitdrukking gekomen of niet tot uitdrukking gekomen.

Wat we weten: sommige kwaliteiten worden in ons leven "aangezet", en andere blijven "uit", of worden zelfs uitgezet.

Ze begonnen dit DNA-onderzoek ooit met ratten. En ze ontdekten dat er bij ratten zelfs een soort compassie-gen bestaat. Als een rat in zijn leven liefdevol wordt aangeraakt en gelikt, gaat dat compassie-gen "aan" — het wordt tot uitdrukking gebracht. En als die rat een baby rat krijgt, dan wordt die baby rat geboren met dat compassie-gen al "aan". Maar als die baby rat géén affectie krijgt, gaat dat gen "uit", en wanneer die baby rat later jongen krijgt, worden die ook geboren met dat compassie-gen "uit".

Als een rat zoiets kan hebben… dan wij als mens zeker ook. Wij hebben genen, niet alleen voor hoe we eruitzien, maar ook voor hoe we voelen.

Dus kijk nu naar je DNA-streng, die spiraal-ladder van deeltjes. En breng je mentor erbij.

Ik vraag je mentor om te wijzen naar genen die nu "uit" staan, maar die "aan" mogen — genen die levengevend zijn, helend, bevrijdend. En ik vraag je mentor ook om te wijzen naar genen die "aan" staan, maar die eigenlijk verzwakkend zijn, ongezond, beperkend.

We kiezen dus bewust: welke genen willen we aanzetten, en welke mogen uit.

Omdat ik het compassie-gen noemde: laat je mentor dat gen aanwijzen. En als het nog niet aan staat — al vermoed ik dat het bij jou wel aan staat, want dit werk vraagt compassie — laat je mentor het dan aanzetten. Compassie is: mee-voelen. Dus zet dat gen aan. Alsof je de oneindige intelligentie in jou laat weten: "dit kies ik."

En omdat er door alle tijden heen verlichte meesters zijn geweest, betekent dat: wij hebben als mens het vermogen tot verlichting. Tot leven in vrijheid, in verbondenheid met al wat is, in liefde.

Dus zoek nu dat verlichtings-gen. Laat je mentor met een aanwijzer ernaartoe wijzen. En geef jezelf volledige toestemming om je oneindige natuur te herkennen. Te leven als expressie van vrede, vreugde, liefde. Zet dat verlichtings-gen aan.

Er zal ook een gen zijn dat te maken heeft met heling. Vaak droegen onze voorouders een overtuiging: "wij mogen niet helen… wij verdienen het niet… anderen wel, maar wij niet." Maar jouw lichaam is een helingsmachine. Het is ontworpen om te helen.

Dus zoek dat gen: jouw vermogen om te helen, ongeacht wat anderen geloofden. Laat je mentor het aanwijzen en zet het aan.

Veel mensen voelen dat ze het recht niet hebben om volledig zichzelf te zijn. Dat sommige emoties "wel mogen" en andere "niet". Grote kans dat dat conditionering is die generaties lang is doorgegeven.

Dus zoek dat gen: het vermogen om emoties vrij en natuurlijk te voelen, volledig jezelf te zijn. Want er zijn mensen die dat kunnen — dus er is een "aanleg" voor. Zet dat gen aan: ik mag voelen. Ik mag mezelf zijn.

En dan is er nog een gen dat ik het lampenkap-gen noem. Dat is die neiging om een lampenkap over je licht te zetten. Om klein te blijven. "Hoofd naar beneden." In Australië noemen ze dat de "tall poppy syndrome": als één klaproos hoger wordt dan de rest, wordt hij afgekapt.

Dus als dat lampenkap-gen aan staat — en bij de meeste mensen in de meeste landen staat het aan — laat je mentor het uitzetten. Laat het donker worden.

En zoek dan het grootsheids-gen. Want door alle tijden heen is er genie geweest: artistiek genie, spiritueel genie, mensen die hun aangeboren grootsheid lieten stralen. En de waarheid is: dat gen zit in ons allemaal. Spirituele grootsheid, mentale grootsheid, artistieke grootsheid, wijsheid, intimiteit… jouw eigen unieke vorm.

Laat je mentor dat gen vinden en aanzetten. Alsof je tegen je ziel zegt: in dit leven mag ik volledig tot uitdrukking komen.

Zoek nu een gen van oordeel en zelfkritiek. Bij de meesten staat dat gen aan. Laat je mentor het aanwijzen en uitzetten.

En zoek dan het gen van je vermogen om lief te hebben. Om te verbinden. Om liefde te geven en liefde te ontvangen. Laat je mentor dat aanwijzen en zet het aan. Zet het aan.

Zoek ook je creativiteits-gen — hoe dat er bij jou ook uitziet. Laat het aanzetten.

En zoek een gen dat gaat over vreugde: volledige toestemming om te lachen, licht te zijn, plezier te voelen, echt van het leven te houden. Misschien hadden je ouders die toestemming niet. Misschien droegen je voorouders alleen maar "overleven". En dat is via DNA meegekomen.

Dus zoek dat vreugde-gen — misschien staat het uit — en zet het aan. Ik mag genieten. Ik mag lachen. Ik mag van het leven houden.

En als er nog genen zijn die jij persoonlijk wil aanzetten of uitzetten: spreek het nu hardop uit. Dat moet hardop. Zeg het luidop. Niet alleen in je hoofd.

Neem een minuut. Zeg luidop: welke patronen wil je uitzetten? Welke kwaliteiten wil je aanzetten?

En op drie… spreek het uit en begin ze te schakelen. Eén… twee… drie.

Alles wat je niet heeft gesteund, niet heeft bevrijd, niet heeft geheeld — mag uit. Alles wat gezondheid, vreugde, vrijheid, wijsheid, waarheid, intelligentie, creativiteit draagt — mag aan.

Goed.

Breng nu je ouders erbij. En als je geadopteerd bent, of je kent je geboorteouders niet: breng zowel je geboorteouders (ook als je ze niet kent) als je adoptieouders erbij. Breng je ouders.

En achter hen staan hun ouders: je grootouders. En daarachter de overgrootouders. En de over-overgrootouders. Alsof al je voorouders in een rij staan, en vooraan je ouders.

Laat de jongere jij nu tegen je ouders spreken. Zeg eerst — hardop:

"Dankjewel… dankjewel met heel mijn hart… dat jullie aan mij hebben doorgegeven wat jullie dachten dat mij het meest zou helpen… en jullie overtuigingen."

En zeg dan — hardop:

"Ik wil nu jullie toestemming vragen om mij vrij te maken van de overtuigingen, emoties en thema's die ik gedragen heb, maar die mij niet langer dienen."

En zeg:

"Mama… papa… ik vraag jullie toestemming om mij vrij te maken van ongezonde overtuigingen, conditioneringen, emoties en patronen die via mijn DNA zijn doorgegeven."

En zeg dan tegen hen — hardop:

"En ik geef jullie ook volledige toestemming om jezelf vrij te maken van alles wat niet gezond is, niet dient, niet klopt op eender welk niveau."

Zeg het hardop. Want Journey-werk werkt niet als het alleen in je hoofd blijft rondmalen.

En laat je ouders nu terug naar jou spreken:

"Ik ontvang met heel mijn hart jouw toestemming om mij vrij te maken van alles ongezonds dat via DNA aan mij is doorgegeven."

En stel je nu voor dat er een energetische navelstreng is — een koord — tussen jou en je ouders (en eventueel je adoptie- en geboorteouders). Een dik energiekoord dat jou bindt met de generaties voor jou.

Laat nu een engel komen… en laat die het koord tussen jou en je voorouders doorknippen.

En laat dan deze energie van liefde en heelheid, de gezonde manier van zijn, deze vrijheid, verlichting, compassie, helingsvermogen, grootsheid, creativiteit — laat dat als een krachtige stroom omlaag schieten naar je ouders, en hun ouders, en verder terug door de generaties.

En laat diezelfde stroom nu ook in het lichaam van de jongere jij stromen.

Laat de voorouders oplossen in het licht — met toestemming, net zoals jij.

En nu verschijnt die DNA-streng weer voor je, met alles wat je hebt aan- en uitgezet.

Laat er nu een goddelijke douche komen: een deluge van genade. Een stroom van licht. Deze intelligentie weet exact wat aan hoort en wat uit hoort.

En die genade wast het schoon. Ze transmuteert het oude in een helder, glanzend, levengevend, liefdegevend, bevrijdend bewustzijn.

Leg die DNA-streng terug in die grote cel. En laat nu ook de cel zelf gewassen worden door deze goddelijke douche, als een oplosmiddel van genade dat alles reinigt — van binnen en van buiten — alsof het door osmosis door de cel heen trekt en het helemaal schoonspoelt.

En natuurlijk: als het gebeurt met één cel, gebeurt het met alle cellen.

Plaats nu die grote cel terug in het energie-lichaam. En laat deze stroming van licht — liefde, vrijheid, heling, gezondheid, creativiteit, verlichting — het energie-lichaam drenken. Overal. Verzadigen. Drenken. Nogmaals.

Laat het energie-lichaam nu terug in de fysieke vorm van de jongere jij stappen.

Je bent weer bij het kampvuur.

Open nu een opening bovenaan het hoofd van de jongere jij… en laat die enorme waterval van genade door haar heen stromen. Laat elke molecule sprankelen. Laat elke ruimte ertussen verzadigd zijn. De jongere jij wordt schoongewassen.

En wat overblijft, is toestemming: gezondheid. heling. verlichting. grootsheid. creativiteit. emoties mogen er zijn. vreugde mag er zijn. liefde mag er zijn.

Omhels de jongere jij. Laat haar in jou samensmelten.

En open nu een opening bovenaan jouw eigen hoofd. Laat als een trechter een verbinding omhoog naar de hemel ontstaan.

En laat die stroom van genade nu door jou heen komen.

Door je hersencellen. Door je ogen. Je gezicht. Je keel. Je nek.

Door je schouders. Je armen.

Door je borst. Je bovenrug.

Door je zonneplexus. Je rug.

Door je buik.

Door je heupen en je bekken.

Door je billen.

Door je bovenbenen. Je knieën. Je onderbenen.

Door je voeten.

En laat het dan verder stromen… de ruimte in. De omgeving in.

Alsof zelfs de wereld rondom jou verzadigd wordt: elke molecule, elke ruimte ertussen.

En jij rust nu in een levengevend bewustzijn.

Vrij om jezelf te zijn. Vrij om te voelen. Vrij om vreugde te ervaren. Vrij om het leven lief te hebben.

Vrij om liefde te ontvangen. Vrij om liefde te geven.

Vrij om je volledige potentieel te leven: wijsheid, creativiteit, genialiteit, vrede.

Voel dit bewustzijn nu.

En het feit dat je het kunt voorstellen, betekent dat je van hieruit kunt beginnen.

Vanaf nu.

Neem een diepe ademhaling in… van dit bewustzijn… en adem uit.

Nog een diepe ademhaling in… en adem uit.

Week erin. Rust erin. Laat het jouw basis zijn.

En wanneer je ogen er klaar voor zijn… open ze dan nu… in dit bewustzijn dat hier is.

3.2

Voorbereiding: van "druk in je hoofd" naar écht aanwezig zijn

Neem nog eens een fijne, diepe ademhaling in… en uit.

En gewoon door je digitale hand op te steken (dus: feedback geven via de chat/handje), even een snelle check:
Hoeveel van jullie voelen een duidelijk verschil tussen hoe je je vóór voelde en hoe je je nu voelt?

Voor sommigen was het misschien eerder: "ik heb precies een mooie slaap gehad, maar ik ben nu wakker."
Misschien voel je je rustiger. Of alsof je even gereset bent. Helemaal oké.

Wat het ook was: laat het gewoon doen wat het doet.

Wat het in elk geval wél doet: het haalt je even weg uit die mentale en fysieke drukte van het leven… en het brengt je hier, nu.

En dat is óók precies wat je wil uitnodigen bij iemand die bij jou komt voor een Journey-proces.
Als jij nog overal "aan" staat, is het simpelweg veel moeilijker om te verbinden: met de ander, én met de intentie van het emotionele proces.

Zie dit dus als een vorm van meditatie. Een manier om stil te worden.

Niet als: "je moet die DNA-meditatie altijd doen."
Wel als: neem tijd om stil te worden.

Dat kan via ademhaling.
Dat kan door even te schudden en dan stil te zitten.
Wat voor jou werkt—alles goed—zolang het je terugbrengt naar je lichaam en naar dit moment.

Zodat wanneer die persoon "aan je deur klopt" (letterlijk of digitaal), jij er klaar voor bent.

Wanneer iemand "aan je deur" komt: match hun energie

Mensen kunnen zenuwachtig zijn. Soms zelfs bang.
Herkenbaar, toch? Hoeveel van jullie waren een beetje zenuwachtig bij de pre-meeting… of zelfs op zaterdagochtend?

Dat kan zich tonen als:

• "Ik weet niet waarom ik ja gezegd heb. Ik heb nog duizend dingen. Mijn lijf doet pijn. Waarom doe ik dit?"

• Of gewoon pure angst voor het onbekende.

En dat is logisch: ze weten niet écht waar ze ja op gezegd hebben.

Wanneer iemand in die spanning aankomt, kunnen grofweg twee stijlen gebeuren (en in real life bestaan er natuurlijk nog meer varianten):

1) De "drukke, opgejaagde binnenkomer"

Die komt binnen met:
"Oh gelukkig! Sorry ik ben laat. Het verkeer was verschrikkelijk. Parkeren was drama. Mijn auto startte niet. Moest ik het boek meebrengen?!"

Dat is "drukke" energie, vaak angstgedreven.

Als jij dan super zacht en traag reageert met:
"Het is oké, liefje… rustig maar… alles is oké…"
dan kan er frictie ontstaan. Ze voelen dan bijna: "Huh? Waar ben ik beland? Wie is deze persoon?"
En soms willen mensen zelfs meteen weer wegdraaien.

2) De "timide, stille binnenkomer"

Die klopt zacht, je doet open, en die zegt bijna klein:
"Oké… ik ben er… ik hoop op tijd… ik ben een beetje bang… maar ik ben er."

En als jij dan binnenkomt met volle vuurwerk-energie:
"Jaa geweldig! We gaan diep! Grote pijn! Naar Source! Universe! Let's goooo!"
…dan is dat óók niet matchend. (En ja: dit is expres overdreven om het punt te maken.)

Kern: match waar de ander is.

Omdat dit diep werk is: emotioneel, lichaamswerk, dingen die lang opgeslagen zaten.
En bij "iets gaat gebeuren maar ik weet niet wat" komt bijna automatisch angst voor het onbekende omhoog.

Dus: check bij de deur waar ze zijn.

• Zijn ze kwetsbaar en fragiel? Kalmeer jouw energie zodat je hen daar kan ontmoeten.

• Zijn ze druk en opgejaagd? Ga even mee in hun tempo… en breng het dan langzaam naar beneden.

Dat heet: pacing en leading.
Meebewegen… en dan zacht begeleiden richting rust, richting lichaam, richting aanwezigheid.

Praktisch: jas aannemen, hen welkom heten, richting je fijne ruimte begeleiden.
Iets aanbieden: water, kruidenthee. Toilet?

En let op met koffie: voor sommige mensen jaagt dat op.
Dus liever iets neutraler: water of kruidenthee.

(En ja: Britse "builders tea" met mega-sterke theezakjes en suiker is soms nog meer stimulant dan koffie. Dus liever niet.)

Start van het gesprek: waarom ben je hier?

Als jullie zitten, begint de echte afstemming.

Je vraagt:

• "Wat heeft je hier gebracht?"

• "Waarom wil je dit ervaren?"

Ook al hebben ze eerder al iets gezegd: vraag het opnieuw.
Want het kan veranderd zijn.

En kleine reminder: je hoeft dit niet allemaal meteen neer te krabbelen—die vragen staan in je notities.

Het emotionele startpunt vinden

Je wil een emotioneel instappunt vinden.

A) Als er al een emotie aanwezig is

Iemand zegt:
"Ik voel angst. Het zat er de hele nacht al. Het is er nu nog."

Dan zeg je:
"Dank je. Kan je het nu voelen? Waar in je lichaam?"

En dan: ogen dicht, welkom die angst… en vanaf daar ga je met je script door de lagen.

B) Als er nog géén duidelijke emotie is: "The Gentle Welcome"

Vaak (Brandon zegt: in zijn 1-op-1 werk ~90%) is er niet meteen een emotie klaar om mee te werken.

Dan start je met de eerste twee pagina's van de Gentle Welcome.

En belangrijk: je hoeft niet de hele Gentle Welcome "uit te lezen" tot je 3 emoties hebt en dan moet kiezen—dat kan verwarrend worden.

Zodra er een duidelijke, voelbare emotie opkomt (sterk genoeg): stop daar, en ga meteen de lagen in.

C) Als iemand een terugkerend thema beschrijft

Bijvoorbeeld:
"Op het werk, als mijn baas me aankijkt, denk ik dat hij me afkeurt. Mijn lijf reageert elke keer."

Dan vraag je:

• "Hoe doet je dat emotioneel voelen?"

• Eventueel: "Ga even terug naar een recent moment. Ogen dicht. Wat voel je dan?"

Waar in het lichaam? En dan: welkom die emotie, lagen in.

Je brengt ze dus van het verhaal (hoofd) naar de respons van het lichaam.

D) Als iemand met fysieke klachten komt

"Mijn buik / rug / nek doet pijn. Artsen vinden niets. Ik ben het beu."

Dan start je simpel:

• "Hoe voelt het emotioneel om hiermee te leven?"

En als dat dun is: je gaat rechtstreeks naar de plek in het lichaam.

Je kan:

1. vragen naar een emotie in de kern

2. of: "Als deze plek woorden had, wat zou ze zeggen?" → en dan: "Hoe voel je je emotioneel als je dat hoort?"

3. of: "Als deze plek in beelden spreekt, welke beelden komen op?" → stap in het beeld → "Hoe voel je je dan?"

Dit alles zit in de Gentle Welcome.
En ja: het script werkt. Niet omdat het "magisch" is, maar omdat de formuleringen steeds opnieuw terugleiden naar: hoe voelt het?

Oefening: werken met pijn/ spanning in het lichaam

Kies één plek in je lichaam waar je vaak last van hebt: pijn, spanning, contractie.
Iedereen heeft wel minstens één "vaste klant".

Sluit je ogen. Adem in… en uit.

Zeg zachtop welke plek het is (schouder, nek, rug…).

Breng je aandacht naar die plek.
Omring het met liefdevolle acceptatie—niet fixen, niet duwen, niet ontkennen.

Ga naar de kern van de plek.

1. Als er een emotie in de kern zat, wat zou dat zijn?
   Noem het zacht.

2. Als die plek woorden had, wat zou ze zeggen?
   En als je dat hoort: hoe voel je je emotioneel?
   Noem dat.

3. Als die plek beelden heeft—welke beelden zie je?
   Stap in het beeld… en check: hoe voelt het emotioneel?
   Noem dat.

Adem in… en uit… nog eens…
En herinner jezelf: emoties komen en gaan als je ze ruimte geeft.

Open je ogen rustig.

Daarna laat Brandon mensen in de chat zetten welke van de drie het sterkst werkte:
1 (emotie in kern), 2 (woorden), 3 (beelden), of allemaal.

Conclusie: je hebt nu vier manieren om bij een emotioneel startpunt te komen:

• "Hoe voelt het om hiermee te leven?"

• emotie in de kern

• woorden → emotie

• beelden → emotie

Vragen uit de groep: "Ik voel het wel, maar ik kan het niet benoemen"

Susanna vraagt:
"Wat als ik het heel sterk voel in mijn lichaam/energie, maar ik kan het niet benoemen?"

Antwoord:
Gebruik de taal uit het script:

• "Als je dit een naam kon geven… wat zou het zijn?"
  Dat haalt de druk weg.

En als er een mix is (bijv. angst + boosheid): welkom allebei.

En als iemand echt zegt: "Ik voel niks"… dan ga je niet pushen met "maar wát voel je?" op repeat.

Je vraagt:

• "Oké. Wat ervaar je dan wél?"

Als het gedachten zijn:

• "Wat zeggen die gedachten?"

• "En als je dat hoort… hoe voelt dat emotioneel?"

Alles wat iemand aanbrengt is bruikbaar: gedachten, sensaties, leegte, weerstand, beelden.
Zolang ze het kunnen benoemen als ervaring, kan jij ermee werken.

Nog een belangrijk ingangspunt: automatisch gedrag en verslaving

Brandon wil nog één krachtige categorie toevoegen: automatisch gedrag (of verslaving).

Voorbeelden:

• nagelbijten

• chocolade

• alcohol

• roken

• drugs

• koffie (zijn eigen voorbeeld: zonder goede espresso wordt hij grumpy 😄)

• automatisch schreeuwen

• of het omgekeerde: dichtklappen / afsluiten in relaties

Zijn visie:

1. Er gebeurt iets (een event)

2. Er komt een emotie op

3. Het wordt te veel → een instinctieve impuls wil je beschermen

4. Dan volgt gedrag

5. Als dat ooit "werkte", herhaalt je systeem het automatisch bij gelijkaardige events/emoties

En dan is de vraag:
"Wat probeert dat gedrag jou te beschermen tegen voelen?"

Tool: "Rolling back the cameras"

Als iemand zegt: "Ik kan die emotie niet meteen pakken," dan doe je:

1. Ga naar een recent moment dat het gedrag gebeurde (beeld het uit, stap in de scène)

2. "Freeze" het moment

3. Rol als een film/video terug:

   • van na het gedrag

   • naar het moment dat het begon

   • naar de impuls

   • en nog één/twee seconden terug naar de emotie waartegen het je beschermde

En dan:

• "Welke emotie zat daar?"
  Noem het. Welkom het. Adem. Laat het komen en gaan.

Daarna kunnen mensen delen wat ze vonden (schaamte, boosheid, overwhelm, angst, eenzaamheid, "niet goed genoeg"…).

Dit wordt zelfs gebruikt als losse interventie bij middelenverslaving.

En vanaf het moment dat je die emotie hebt: Journey-script → lagen in.

Pauze-instructie

Daarna kondigt Brandon een pauze van 50 minuten aan.

Zijn suggestie:

• blijf zo veel mogelijk in stilte

• geen afleiding

• maak thee/water (koffie mag als je wil)

• ga naar het toilet

• en laat het gewoon doorwerken—je hoeft niks te "doen", enkel aanwezig blijven

En dan komen ze terug om 8 over.

Van DNA-reiniging naar verdiepend werk

Ik hoop dat je hebt genoten van de DNA-cleanse. Ik vind die zelf altijd enorm inspirerend. Het is iets wat je gerust meerdere keren kunt doen, omdat er niet één enkel patroon, emotie of trauma is dat generaties lang is doorgegeven. Het zijn er vaak meerdere. Telkens wanneer ik deze oefening doe, voel ik me opnieuw opgeschoond en bevrijd.

Nu is het tijd om de verdiepende vaardigheden zelf in te gaan.

Ik wil vooraf een klein kader schetsen: ik ga tot jou spreken alsof je al een Journey-begeleider bent. Ik zal dus termen gebruiken als begeleider en cliënt. Dat maakt het eenvoudiger om uit te leggen waar ik naar verwijs. Tegelijk is het belangrijk dat je dit goed begrijpt: je bent pas officieel Journey Practitioner wanneer je het volledige traject hebt doorlopen, inclusief alle modules en het afronden van je casestudy's.

Daarom ook een duidelijke richtlijn: vraag geen betaling zolang je niet geaccrediteerd bent. Zelfs als je in het dagelijks leven therapeut, coach of psycholoog bent. Je kunt alleen iets aanrekenen wanneer je officieel bevoegd bent binnen deze methode.

Wanneer iemand naar je toe komt met een fysieke klacht

Stel dat een vriend, familielid of kennis je belt en zegt:
"Ik heb gehoord over The Journey, ik weet dat jij hiermee bezig bent, en ik zou graag een proces willen doen."

Als die persoon naar je toe komt met een fysieke klacht en nog niet bij een arts is geweest, dan is het belangrijk dat je heel helder blijft. Binnen The Journey zijn we niet medisch opgeleid (tenzij je dat toevallig al bent). We stellen geen diagnoses.

Zeg dan bijvoorbeeld:

"The Journey richt zich op het opsporen van de emotionele wortel die heeft bijgedragen aan deze klacht. Ik stel geen medische diagnose. Als je nog niet zeker weet wat er fysiek aan de hand is, raad ik je aan eerst een arts te raadplegen, een diagnose te krijgen en duidelijk te weten welk traject je volgt. Daarna kan ik je ondersteunen bij het emotionele deel."

Op die manier blijf je zuiver én ondersteunend.

Het belang van het boek: is de ziel echt klaar?

Als iemand niet komt met een fysieke klacht, vraag dan eerst:

"Heb je het boek gelezen?"

Dat is geen formaliteit. Het werk is diep en krachtig. De ziel moet zich geroepen voelen. Wanneer iemand het boek heeft gelezen, is de kans groot dat ze innerlijk al weten: ja, dit klopt voor mij.

Als ze het boek niet gelezen hebben, besteed je vaak het eerste uur aan uitleggen wat The Journey is. Dat is eigenlijk niet nodig. Laat het boek het werk doen. Hun eigen hart zal weten of het tijd is.

Als ze het boek wél gelezen hebben, kun je vragen:
"Wat is er de laatste tijd emotioneel bij je omhooggekomen?"

En dan kan je een afspraak maken, met een duidelijke tijd.

Commitment is energetisch, niet alleen praktisch

Ook als je werkt met vrienden of familie: behandel hen met dezelfde ernst en toewijding als een betalende cliënt.

Wanneer je zegt: "We zien elkaar dinsdag om 11 uur," dan maakt jouw lichaam en wezen al een innerlijke afspraak. Er ontstaat een energetische verbinding. Je ziel stemt zich af op hun ziel.

Als zo'n afspraak wordt geannuleerd, kan dat zelfs lichamelijke onrust geven—niet uit ego, maar omdat het systeem zich al had voorbereid op heling.

Houd je dus aan je afspraken. Dat is een vorm van respect, voor jezelf én voor de ander.

De aankomst: zenuwen zijn normaal

Zelfs na bijna 27 jaar ervaar ik nog altijd een lichte spanning vóór een proces. Je weet nooit wat er zal openen. En eerlijk? Het is nooit wat je verwacht.

Cliënten zijn dus vaak zenuwachtig. Soms begint hun lichaam al te "koken" nog vóór ze bij je aankomen. Net zoals bij jullie waarschijnlijk al processen begonnen te lopen vóór de Intensive.

Ontvang hen daarom met herkenning:

"Ja hoor, de eerste keer dat ik hier kwam, ben ik ook drie keer verkeerd gereden."

Spreek in hun tempo. Pace met hen, en vertraag dan geleidelijk.

Bied thee of water aan (liever geen koffie – dat kan het zenuwstelsel prikkelen).
Zorg voor tissues.
Zorg voor een tafel tussen jullie, zodat ze zich veilig voelen.

Het creëren van een heilige, neutrale ruimte

Bereid je ruimte telkens bewust voor.
Ook als het "maar" een vriend is.

Een rustige kamer.
Geen religieuze symboliek.
Frisse lucht, eventueel etherische olie.
Bloemen als je daarvan houdt.
Geen lawaai, geen telefoon.

Vooraf neem ik altijd een moment van gebed of innerlijke afstemming:

• dat de ziel mag openen wat ze wil helen

• dat er bereidheid, vertrouwen en overgave is

• dat ook ík open en beschikbaar ben

En daarna laat ik het los. Dan is het in handen van genade.

Van vaag naar helder: het echte thema vinden

Vaak begint iemand met:

"Ik voel me gewoon rot."

Dan help je hen verfijnen:

• In welke situatie komt dit het sterkst op?

• Wat voel je daar precies?

• Wat is de emotie daaronder?

Zo kom je bijvoorbeeld uit bij:
"Wanneer ik kritiek krijg, voel ik me waardeloos."

Dát is een werkbare emotie.

De 'Me Too'-houding

Wanneer iemand zich waardeloos voelt door kritiek, zeg ik:

"Dat herken ik. Ik heb me ook zo gevoeld."

Niet om het over jou te maken, maar om te laten voelen:
je bent niet alleen, ik ben hier mét jou.

Je bént het proces, je doet het niet op iemand.

Wanneer er al een sterke emotie is

Als de emotie duidelijk voelbaar is, laat de Gentle Welcome los en ga meteen de lagen in.

Omring de emotie met liefde.
Ga naar de kern.
Blijf stil.
Vraag zacht: "Wat zit er dieper?"

Houd het vloeiend. Hoe langer je wacht tussen lagen, hoe sneller de mind ertussen springt.

Rustige emoties zijn niet minder diep dan intense.

Blijf geruststellen. Altijd.

Wanneer iemand vastzit, verdoofd of 'niets voelt'

Dit is normaal. Het is vaak een beschermlaag.

Laat hen:

• de plek van verdoving lokaliseren

• het ervaren als een deksel

En dan:
laat hen het deksel eraf trekken – letterlijk, voelbaar, visceraal.

Vraag meteen:
"Wat zat hier onder?"

En ga van daaruit verder.

De 'unknown zone' en openen naar Bron

De unknown zone voelt vaak als leegte, mist, zwartheid.

Zeg:

"Dit is precies waar je hoort te zijn. Je bent veilig."

Geef de mind een taak:

• Heeft deze leegte grenzen?

• Wat komt er via kleine openingen naar binnen?

Bijna altijd verschijnt licht.
Daarna liefde.
Daarna vrede.

Ga twee lagen dieper:
"Wat zit in het hart hiervan?"
En laat het expanderen.

Wanneer Bron overal is – binnen en buiten – weet je dat je er bent.

Het campfire-proces: leegmaken en vergeven

Het doel van het kampvuur is:

• alles zeggen wat nooit gezegd werd

• schaamte, boosheid, verdriet uitspreken

• perspectief en compassie laten ontstaan

Moedig aan. Vraag door. Blijf voelen.

Vergeving komt pas na volledige leegmaking.

Als vergeving niet lukt, is er nog iets dat gezegd moet worden. Vraag het de mentor (het hogere zelf).

Toekomstintegratie: het lichaam liegt niet

In de future integration check je of het lichaam aangeeft dat het proces volledig is.

Een jaar later is elk molecuul nieuw.
Dus het gevoel moet zijn: volledig, vrij, heel.

Is het dat niet?
Dan ga je terug. Zonder oordeel.

Fysieke Journey: vertrouwen op het voertuig

Bij de fysieke Journey:

• laat hen de diepte zelf bepalen

• werk met een divine mentor, geen persoonlijk ego

Het voertuig weet waar het heen moet.

Soms ga je niet naar het orgaan dat je dacht. Dat is oké.

Mijn eigen ervaring met mijn ogen en mijn baarmoeder leerde me dit diepgaand:
het lichaam weet waar de echte heling nodig is.

Afronding en nazorg

Na elk proces:

• bevestig wat er is gebeurd

• laat hen schrijven

• blijf opvolgen

• wees partner in hun proces

The Journey is geen pleister.
Het is een levenspad.

Je doet niet één proces en "klaar".
Je leert deelnemen aan je eigen heling.

En daarin… is het leven zelf de reis.

3.3

Verdiepende kampvuurvaardigheden: afronden op alle lagen

Namasté en welkom terug van de pauze.

We gaan nu naar een sessie die je Journey-processen buitengewoon krachtig, volledig en afgerond kan maken. Dit zijn korte, eenvoudige mini-processen die je binnen het kampvuur kunt toepassen, zodat er werkelijk volledige afronding ontstaat op alle lagen van het zijn.

Ik hou ervan om dit deel te onderwijzen, omdat – net als bij alle Journey-vaardigheden – deze processen zijn ontstaan uit directe levenservaring. Telkens wanneer ik in een kampvuur ergens vastliep, ontstond er een nieuw mini-proces dat precies dát oploste. Die wil ik nu met je delen.

Het mini-proces 'Binnen – Buiten'

Het eerste mini-proces heet Binnen – Buiten.
Het duurt maximaal twee à drie minuten, en toch gebruik ik het bijna in elk Journey-proces dat ik doe. Zo krachtig is het.

Jarenlang, in mijn eigen Journey-werk, was mijn moeder telkens degene die opdook in het kampvuur. Dat had alles te maken met het extreme geweld in mijn jeugd. Mijn vader daarentegen – die overleed toen ik achttien was – zag ik altijd als mijn held. Over de doden spreek je geen kwaad, toch? Ik dacht oprecht dat ik geen issues met hem had.

Tot hij, na vier jaar Journey-werk, voor het eerst verscheen in mijn kampvuur.

En wat er toen gebeurde, verraste me volledig.

Er kwam een enorme woede omhoog. Woede dat hij mij niet had beschermd tegen het geweld thuis. Dat is wat een vader hoort te doen. Hoe kon hij mijn held zijn als hij me niet had beschermd? Hij móést geweten hebben wat er gebeurde.

Ik raakte niet uit die woede. Ik leegde alles. Tot mijn eigen schok ontdekte ik hoeveel woede mijn jongere zelf naar hem toe had, terwijl ik dacht dat er niets zat.

Toen kwam het moment van vergeving… en ik kon het niet. Ik wist niet hoe.

De Journey-begeleidster met wie ik werkte zei toen:
"Waarom ga je niet in zijn lichaam en voel je wat hij toen doormaakte?"

Toen ik in mijn vaders lichaam ging, voelde ik een onvoorstelbare wanhoop en schuld.

Mijn zus Sylvia was verdronken op bijna vierjarige leeftijd. Mijn vader – een perfectionist, een man van grote integriteit – had haar drie minuten uit het oog verloren. Mijn moeder gebruikte dat schuldgevoel jarenlang tegen hem: "Jij hebt onze dochter gedood."

Hij leefde in ondraaglijke schuld. Ik werd een jaar later geboren als vervangingskind. Hij vond dat hij geen recht meer had om een vader te zijn. Geen recht om lief te hebben.

Toen ik dit in zijn lichaam voelde, begreep ik alles. Hij hield van mij. Maar hij kon het niet tonen.

Ik ging vervolgens in zijn hart – in het beste deel van hem, het deel waar hij zelf geen toegang toe had – en keek van daaruit naar mezelf als kind. De liefde die ik daar voelde was overweldigend.

Ik stapte weer uit zijn lichaam, opende de borst van mijn jongere zelf en liet een leven lang onuitgesproken liefde mijn cellen binnenstromen.

Toen sprak mijn vader. Hij huilde. Hij vroeg om vergeving.
En die vergeving kwam vanzelf, uit begrip en compassie.

Dit is Binnen – Buiten.

Je laat de jongere jij:

1. in het lichaam van de ander stappen

2. voelen wat zij voelden (eventueel een paar lagen dieper)

3. in hun hart stappen en zien hoe zij jou werkelijk zagen

4. uitstappen, je eigen borst openen en de liefde ontvangen

5. liefde scheiden van pijn

6. woorden laten spreken en vergeving laten ontstaan

Het mini-proces 'Buiten – Binnen'

Daarna ontstond het omgekeerde proces: Buiten – Binnen.

Bij mijn moeder voelde ik altijd: zij weet niet wat ik voelde toen ze mij mishandelde.
Dus liet ik haar in mijn lichaam stappen.

Ze voelde mijn angst, mijn paniek, mijn terreur.
Toen ze weer uitstapte, sprak ze als eerste:

"Het spijt me. Ik wist niet dat je zó bang voor mij was."

Ze vertelde dat haar geweld voortkwam uit haar eigen angst om nog een kind te verliezen.

Deze ervaring bevrijdde mij meer dan jaren therapie.

Buiten – Binnen betekent:

• de ander stapt in jouw lichaam

• voelt jouw pijn

• stapt eruit

• spreekt eerst

• erkenning en vergeving ontstaan vanzelf

Het mini-proces 'Sweep Clean' (Schoonvegen)

Als kind nemen we overtuigingen van onze ouders op alsof ze goddelijke waarheid zijn.
We hebben geen filters. We absorberen hun angsten, beperkingen en conditioneringen.

In het kampvuur ontdekte ik dat sommige overtuigingen helemaal niet van mij waren.

Daarom ontstond Sweep Clean.

Je laat een mentor:

• in je lichaam stappen

• je schoonvegen, stofzuigen, afwassen

• alle overtuigingen verwijderen die niet van jou zijn

• alles in een doos stoppen

• de doos in het vuur gooien

Niet teruggeven aan de ander. Gewoon loslaten.

Het doorsnijden van energetische koorden

Soms is er een ongezonde, energetische navelstreng tussen twee mensen.
Codependentie. Verstrengeling. Energie die niet van jou is.

Dan doe je de koord-doorsnijding:

• je checkt of het passend voelt

• je roept een engel of kracht van licht

• het koord wordt doorgesneden

• Source stroomt terug naar ieder zijn eigen systeem

Kijk elkaar daarna in de ogen.
Je zult geen verdriet zien – maar opluchting en vrijheid.

Dit is bijzonder belangrijk bij partners en kinderen.

De Karma-mentor

Daarna nodig je de karma-mentor uit.

Je vraagt:

• Waarom moest ik dit meemaken?

• Wat was mijn zielsles?

• Hoe pas ik die toe zodat het niet opnieuw hoeft te gebeuren?

Zonder deze stap kan dezelfde les later terugkomen als nieuw "wakker-schudmoment".

De Oscars (Academy Awards)

Tot slot: de Oscars.

De karma-mentor vertelt je wat de levensles was.
Dan geef je:

• de ander een Oscar voor de rol die zij speelden

• jezelf een Oscar voor de rol die jij speelde

Dit sluit het verhaal volledig af.
Bij mij betekende dit het einde van mijn hele slachtofferschap-verhaal.

Overzicht van de vijf kampvuurvaardigheden

1. Binnen – Buiten

2. Buiten – Binnen

3. Sweep Clean

4. Koord-doorsnijding

5. Karma-mentor + Oscars

Elk proces duurt 1–3 minuten, maar samen zorgen ze voor diepe afronding, heelheid en rust.

Oefening en integratie

Je gaat deze vijf vaardigheden nu oefenen met je partner:

• eerst begeleid jij

• daarna begeleidt de ander jou

Samen duurt dit ongeveer 10–15 minuten.

Na de lunch duiken we dieper, en bekijken we een video van twee Journey-begeleiders om te zien wat zelfs ervaren therapeuten soms nog missen.

Tot na de lunch.

🌿

3.4

Voor je begint: gebruik alle vaardigheden

Wat ik graag wil dat jullie allebei doen: je hebt je Emotional Journey-pagina's nog van de Journey Intensive. Gebruik nu alle skills die we geleerd hebben.

En wanneer je bij het kampvuur komt — nadat iedereen volledig heeft "leeggepraat", zelfs de mentor — voeg je de advanced skills toe:

Binnen–Buiten, Buiten–Binnen, Sweep Clean, Koord-knip, Karma-mentor, Academy Awards (Oscars).

Gooi ze er gewoon in en kijk wat ze doen.
Als je klaar bent met de eerste persoon: neem even een korte pauze, drink een kop thee of zo, en wissel dan om.

Daarna volgt nog een korte integratievideo.

Korte begeleide introspectie: toestemming van je lichaam

Voor jullie aan je proces beginnen, neem ik je mee in een korte begeleide introspectie.
Het is eigenlijk gewoon: toestemming vragen aan je lichaam, je ziel, je hele wezen, dat je bereid bent dit proces aan te gaan — als een goddelijke proef. Een experiment.

Neem opnieuw een diepe adem in…
en adem uit…
sluit je ogen…

Laat je hart zo wijd worden als de wereld.
Wijd genoeg om dit experiment toe te laten.
Wijd genoeg om te ontdekken hoe krachtig, bevrijdend en helend deze vaardigheden kunnen zijn — om echte afronding te creëren, en oude thema's eindelijk "te laten rusten".

Voel je hart wijd.

En laat je bewustzijn ruim zijn:
wijd vóór je…
vrij achter je…
en eindeloos aan alle kanten.

Het thema kiezen: de emotie vinden

Eerst ga je ontdekken met welke emotie je vandaag wil werken, want dit is een Emotional Journey.

Als er nog geen sterke emotie voelbaar is, doe je eerst de Gentle Welcome, tot de emotie wél duidelijk opkomt.

Zodra die sterke emotie er is, laat je de Gentle Welcome-pagina weer los, en begin je met naar beneden gaan door de lagen.

Je voelt de emotie open, zacht en eerlijk.
Je omringt haar met je eigen liefde.
Je gaat dieper.

Je vraagt: "Wat is dieper dan dit?"
of: "Wat komt er nu omhoog?"

Dan komt de volgende emotie — en ook die omring je met je liefde.
En je gaat weer dieper.

De onbekende zone: de 'lid', de leegte en Source

Misschien kom je onderweg in de Unknown Zone. Misschien ook niet.

Als je een lid voelt: trek het eraf.

En als je uitkomt in een leegte — een waas, mist, nietsigheid, een soort leeg veld — dan check je:

Kijk vóór je: gaat het eindeloos door?
Kijk achter je: zijn er grenzen?
Kijk naar alle kanten: zijn er randen, of is het eindeloos?

En dan ga je zoeken naar wat er binnenkomt:

Wat sijpelt er door de barstjes?
Door de kleine gaatjes?
Wat komt er binnen?

En zo begin je te openen naar Source.

Je gaat dieper en dieper:
naar het hart ervan — en je laat het uitzetten.
naar het hart ervan — en je laat het uitzetten.

Tot je in een grote realisatie van Source komt:
Source is overal — binnenin, buiten jou, overal.

En je partner neemt je dan nog twee lagen dieper, zodat het een volledige duik wordt — geen "teen-in-het-water".

Terug omhoog: lagen wassen tot aan het kampvuur

Dan begin je Source te laten spreken en door elke laag te laten stromen, tot je weer bovenaan bent, bij de kampvuurlaag.

Dat is de laag waar je een ster zette:
waar voor het eerst een persoon, beeld of herinnering opdook.

Je wast door die laag…
en je gaat naar het kampvuur.

Het kampvuur: leegmaken, spiegelen, mentor en vergeving

Bij het kampvuur zijn aanwezig:

• de jongere jij

• de huidige jij

• een mentor

• en de persoon/personen uit die herinnering

Als er geen herinnering was, nodig je de juiste persoon alsnog uit bij het vuur.

De jongere jij krijgt de kans om echt leeg te maken: loslaten, ontladen, zeggen wat nooit gezegd werd.
De ander reageert.
Je gaat door, tot het leeg is.

Dan doet de huidige jij hetzelfde.
En de ander ook.
Dan spreekt de mentor.

En dan komt er ruimte voor vergeving — voor de jongere jij en voor de huidige jij.

Maar vóór je naar vergeving gaat…

Advanced Skills invoegen: vóór de vergeving

Dit is het moment waarop je de advanced skills toevoegt.

Binnen – Buiten

Laat de jongere jij in de ander stappen en voelen wat die ander voelde toen.

Ga twee lagen dieper:
voel hoe die ander zich voelde over zichzelf, over het leven, over wie die was.

Ga dan naar het hart van die persoon: naar het beste deel, waar Source zit.

Kijk van daaruit door hun ogen naar jou:
hoe voelden ze écht over jou?

Stap weer uit hun lichaam.
Open de borst van de jongere jij.

En laat een heel leven aan liefde binnenstromen:
trots, liefde, alles wat nooit uitgesproken werd.

Scheid die liefde van de pijn en van het gedrag.
We weten: het gedrag kwam voort uit hun pijn.

Drink alleen de pure liefde in.
Laat de ander daarna als eerste spreken.
Meestal zeggen ze dat het hen spijt.

Buiten – Binnen

Dan laat je de ander in jouw lichaam stappen.
Laat hen voelen wat jij toen voelde. Echt voelen.

Ze stappen eruit.
En ze spreken.
Meestal: "Ik had geen idee."

Koord-knip

Als er een ongezond energetisch koord is en het voelt passend:
roep een engel, laat het koord doorsnijden, Source terug naar hen, Source terug naar jou.

Kijk hen aan en zie hoe blij ze zijn dat jullie niet langer vastzitten in een ongezonde verstrengeling.

Sweep Clean

Laat de mentor jouw systeem schoonmaken van alles wat je van hen hebt geabsorbeerd: overtuigingen, thema's, conditioneringen.

Alles gaat in een mooie doos, met een lint erom.
De mentor gooit het in het vuur.

Karma-mentor

Dan komt de karma-mentor:

Wat moest je leren van dit alles?
Welke levensles wilde je ziel je geven?
Hoe pas je die toe, zodat je het niet opnieuw hoeft te leren via een nieuwe wake-up call?

Oscars (Academy Awards)

En dan de Oscars:

Geef de ander een Academy Award voor de rol die ze speelden (vul zelf in).
En geef jezelf ook een Oscar voor jouw rol (vul zelf in).

En dan ontstaat het besef:
jullie speelden beiden een rol zodat jij een les kon leren.

Vergeving op alle lagen en integratie van de jongere jij

Dan ben je terug aan het kampvuur.

En nu laat je vergeving gebeuren, op alle niveaus:
jij vergeeft hen, zij vergeven jou,
en je maakt een gebed dat zij zichzelf kunnen vergeven.

Alles mag opgaan in het licht.

De huidige jij vergeeft de jongere jij.
De jongere jij vergeeft de huidige jij.

En dan stapt de jongere jij in het lichaam van de huidige jij —
en groeit op, met alle wijsheid, liefde en heling.

Het kampvuur verdwijnt.

Laat Source door de resterende lagen spreken

Je gaat nog door de laatste lagen, als die er nog zijn.

Laat je bewustzijn weer wijd zijn:
ruim vóór je, vrij achter je, oneindig aan alle kanten.

Je bent vormloze aanwezigheid:
liefde, licht, vrede.

En je laat die aanwezigheid spreken en door alles heen wassen.

Future integration: checken of het echt "af" is

Dan ga je naar de toekomstintegratie.

Je stapt in de toekomst:

Een dag vanaf nu — adem zoals je ademt, voel hoe je je voelt.
Is het issue nog aanwezig?

Een week vanaf nu — hoe voelt je lichaam, je wezen?
Is het issue nog aanwezig?

Een maand vanaf nu — check je bewustzijn, je lichaam.

Zes maanden vanaf nu — meer dan 70% van je cellen is al vernieuwd.
Je bent letterlijk al zoveel vrijer.

Een jaar vanaf nu — er is geen enkele molecule in je lichaam die hetzelfde is als vandaag.
Je bent letterlijk helemaal nieuw.

Vijf jaar vanaf nu — hoe adem je? hoe voel je? wat is je bewustzijn?

En het feit dat je dit toekomstbewustzijn überhaupt kunt voorstellen, betekent dat je ermee kunt beginnen… vanaf nu.

Vraag dan aan die toekomstige jij om een brief te schrijven aan jou, nu:
praktisch advies: hoe te leven, wat te geloven, hoe te denken vanuit dit nieuwe bewustzijn.

Je opent je ogen pas wanneer alle delen volledig geïntegreerd zijn.

En dan mag je je ogen openen…
en die brief aan jezelf schrijven.

Waarom deze visualisatie?

Deze begeleide visualisatie was gewoon een voorbereiding:
je lichaam, je zenuwstelsel en je wezen in lijn brengen met de bereidheid om het proces aan te gaan — als een divine experiment.

Ik bid dat jullie mooie processen hebben.
En daarna volgt de integratievideo.

3.5

Afronding en vervolg: je proces levend houden

Je hebt het gehaald.
En ik bid dat, nu je de Journey Intensive hebt doorlopen — met zowel de Emotional Journey, de Physical Journey als deze Advanced Skills — je jezelf toestaat om minstens één keer per week, gedurende de komende vier weken, een Journey-proces te doen.

Want laat me je dit vertellen: wanneer je dit soort diep bevrijdend werk doet, gebeurt er iets in je lichaam. Het is alsof er een interne oproep uitgaat:

"Hé, wist je dat? Er is nu krachtige heling beschikbaar.
Kom maar op. Alles wat nog niet geheeld is, meld je."

En als je dan geen proces doet binnen ongeveer een week, dan kan het zomaar gebeuren dat oude thema's zich opnieuw aandienen.
Van toen je tien was.
Of zeventien.
Of van je eerste huwelijk.

"Herinner je mij nog?"
"En wat dan met mij?"

Daarom: om je lichaam te eren, raad ik je aan om deze Advanced Skills bewust te blijven toepassen. Doe dit één keer per week gedurende vier weken.

Daarna: maandelijkse ondersteuning en verbinding

Na die eerste vier weken is het voldoende om één keer per maand een Journey-proces te doen.

Aan de abonnementskant zullen er dan maandelijkse 'graduate meetings' zijn. Mensen komen samen, koppelen zich aan een partner, wisselen een Journey-proces uit en delen daarna hun ervaringen.

Het is een manier om samen te komen op Zoom, elkaar te ondersteunen en je Journey levend te houden in je dagelijkse leven.

Vertrouwen, ontspanning en natuurlijke flow

Ik ben echt blij dat je dit traject hebt afgerond.

Als je nog vragen hebt — of als er nieuwe vragen opkomen — dan is dit het moment om ze te stellen. Alles wordt gaandeweg ontspanner, creatiever en speelser.

Hoe vaker je het doet, hoe natuurlijker het wordt.

Er komt een moment waarop je merkt dat je mind vanzelf naar de achtergrond verdwijnt. Hij hoeft niet meer mee te doen. En dan ontstaan de meest diepe, bevrijdende processen die je ooit hebt ervaren.

Slotwoord

Goed gedaan.
Echt goed gedaan.

En met heel mijn hart:
Namasté.

3.6

Terug in de hoofdruimte: welkom en delen

Daar zijn we weer. Even kijken of ik jullie allemaal zie… ja, daar gaan we. Hoi! Welkom terug. Welkom terug in onze hoofdruimte. Hoe gaat het met jullie? Hoe is het gegaan?

Heb ik te veel beloofd… of was het eigenlijk best fijn om in die processen te stappen en te merken: hé, ik weet nu echt meer… ik kan dit samen met mijn partner… dit lukt?

We hebben hier samen nog ongeveer een half uur—maximaal drie kwartier, afhankelijk van hoe iedereen afrondt. Sommige mensen zijn nog bezig terwijl we spreken. Jullie zijn gewoon wat sneller dan een deel van de anderen. Dat is wat het is. Maar het geeft ons tijd om te delen en vragen te stellen.

Jullie hebben nu drie volle dagen achter de rug en drie processen gedaan. We hebben de hele ochtend besteed aan hoe je met uitdagingen omgaat. Dan is het logisch dat er vragen zijn opgedoken, of dat je iets nieuws ervaren hebt met je partner.

Dit is het moment om te vragen:

• Hoe doe ik dit straks als ik weer terug in het gewone leven ben?

• Wat als er iets onverwachts gebeurde?

• Wat als ik ergens op vastliep?

En als je gewoon iets wil delen—een inzicht, een krachtig moment, een techniek die je gebruikte en waarvan je dacht: wow—dan is dit jouw tijd.

Ik geef het woord aan jullie. De vloer is van jullie.
Zoals Rafael al deed: steek je digitale hand op als je wil delen of vragen. We nemen er tijd voor.

Rafael, aan jou.

Vraag: hoe oefen je dit als je alleen bent?

"Hallo. Geef me één minuut, dan ga ik jullie taal slopen. Engels. Ik doe mijn best. Mijn vraag is: hoe oefen je de processen wanneer je alleen bent? Sluit je dan je ogen en wanneer er een emotie komt, open je je ogen om te schrijven? En dan het proces van naar beneden gaan en weer naar boven gaan… hoe doe je dat?"

Dat is een goede vraag. Het is zowat de meest gestelde vraag op het einde van dag drie—al twintig jaar lang. Dus het is een hele belangrijke vraag.

Laat me jou dit eerst vragen: denk je dat het makkelijker is of moeilijker om het alleen te doen?

(…Je staat op mute…)

"Sorry. Ik denk dat het moeilijker kan zijn om emoties te onthouden als je ze niet opschrijft. Maar als je ze wél opschrijft, mis je misschien de verbinding met die staat. Ik weet het niet."

Dat is spot-on. Dat is exact het punt.

De reden dat we jullie leren dit met een andere persoon te doen, is zodat jij niet bezig hoeft te zijn met:
oké, wat is de volgende emotie? welke woorden? waar moet ik naartoe?
Elke keer dat je dat doet, moet je uit je lichaam vertrekken en in je hoofd gaan.

En wanneer er een grote emotie opkomt of een sterke herinnering, dan schiet dit beschermingsmechanisme aan. Het wil je beschermen. Dan komen gedachten, afleiding, analyse—allerlei manieren om je weg te trekken van het voelen zelf.

Brandon zegt altijd: "Ik doe dit niet alleen."
En haar eerste grote proces—als je het boek leest—was geen proces van anderhalf uur. Dat was uren. Uren… bijna dagen, als je alles samenneemt. Het kampvuur op de massagetafel, het door de lagen gaan… dat was intens. Bijna marteling.

Dus zij zegt: ik vraag iemand om mij erdoorheen te begeleiden.
En ik zeg hetzelfde.

Ik heb een nieuwsgierige, analyserende geest. Ik hou van studeren. En ik weet: dat kan in de weg zitten.

Ja, er bestaan opnames van Brandon: voor het fysieke proces en het emotionele proces. Dat is fijn om toegang tot te hebben. Maar ik zou dat als laatste redmiddel gebruiken. Als ik ergens ben, ver weg, er komt iets op, ik kan niemand bereiken, en "iets" is beter dan "niets"—dan kan een opname helpen.

Maar eerlijk: ik heb haar opnames praktisch nooit gebruikt. Ik heb een paar keer iets gebruikt van Evan (Brandon's man) uit zijn boek met mini-processen. Misschien een paar keer in twintig jaar. Dat is het.

Ik heb mezelf in al die jaren drie of vier keer door iets heen geholpen—en dat waren geen volledige processen. Het waren eerder momenten waarop iets me plots overviel.

Bijvoorbeeld: ik stond onder de douche, alles leek oké, en ineens—bam—een thema waar ik mee bezig was raakte me volledig. Sterke emotie. En ik was alleen. Geen Claire, niemand.

Wat ik dan deed: ik liet de emotie komen, en de volgende. Ik vroeg mezelf: wanneer heb ik dit eerder gevoeld?
Ik combineerde een beetje emotionele journey en fysieke journey om een herinnering te laten opkomen, en dan ging ik vrij snel naar het kampvuur.

Dat duurde vijf tot tien minuten onder de douche. Grappig genoeg gebeurde het twee keer onder de douche. En nog twee keer zittend. Maar het is zwaar. Echt zwaar.

En ik deed dat niet meteen na een Journey Intensive. Ik deed dat pas na jaren ermee werken, ermee leven bijna—dag in dag uit.

En zelfs daarna checkte ik alsnog met iemand: "Kan je even met me zitten en me door een korte fysieke check begeleiden, om te zien of er nog iets anders wil openen dat hiermee samenhangt?"

Dat is het lange antwoord.

Hoe je steun vindt na deze drie dagen

Wat ik er nog aan wil toevoegen: we gaan jullie ook ondersteunen om hiermee door te gaan.

We raden aan: minstens één proces per week in de komende drie weken, als vervolg op deze intensieve drie dagen.

Hoe doe je dat?

1. Via de Journey Community: je bent al verbonden met iedereen hier én met anderen die ooit Journey-work deden. Je kan daar posten: "Wie wil met mij een proces doen?" En je wisselt met elkaar.

2. Donderdag is er trouwens ook een bijeenkomst waar dit soort vragen opnieuw kunnen opkomen. Daar vertel ik ook meer over My Journey Membership: een laagdrempelige jaarlijkse membership, met een community van ongeveer 230 mensen die zeggen: "Ik wil hiermee doorgaan."

Daarin:

• geef ik thema's om mee te werken

• zoomen we in op wat jullie hier geleerd hebben

• komen er extra technieken bij

• en je vindt er mensen om processen mee te doen (ook in kleine groepjes/pods)

Ik zeg dit niet "omdat dat goed is voor ons", maar omdat we weten wat er vaak gebeurt: er komen nieuwe thema's omhoog, en alleen doen is gewoon uitdagender. Daarom bestaan er netwerken, communities en memberships: zodat je elkaar blijft vinden en ondersteunen.

Rafael: dankjewel voor je vraag.

Vraag: hoe vaak doe je dit later? Slijt het effect?

Sharon steekt haar hand op. Ze bedankt voor de drie dagen en vraagt:

"Ik hoorde je zeggen dat je in twintig jaar misschien vier of vijf keer het proces deed… hoe vaak doe je dit later? Slijt het effect als je het te vaak doet? Waarom deed jij het zo weinig?"

Even verduidelijking: het is niet dat ik maar vier of vijf keer een proces deed in mijn leven. Ik bedoelde: ik heb mezelf zonder hulp van iemand anders maar een paar keer door een proces heen begeleid.

Het effect slijt niet. Wat wél gebeurt: je raakt er zo vertrouwd mee dat het niet meer "een groot ding" is. Niet meer: ik weet niet of ik dit wil… ik heb geen tijd…
Maar eerder: oké, er is iets… laten we kijken.

En hoe meer je ermee werkt, hoe meer vrijheid en authenticiteit je vindt. Authenticiteit als in: je hoeft niet meer te compenseren of je anders voor te doen. Of je nu blij bent, verdrietig, introvert of extravert—het mag allemaal.

In sommige programma's (zoals retreats) doen mensen veel meer processen. Na een Journey Intensive adviseren we typisch: 1 proces per week gedurende ongeveer 3 weken.

Hoe contact houden met je partners van deze groep

Sharon vraagt ook: "Hoe kan ik contact houden met mensen met wie we gekoppeld werden?"

Antwoord: via de Journey Community, maar specifieker:

Ga naar het Journey Intensive programma (waar je je materialen vond).
Bovenaan staat een tab Members.
Klik daarop: daar zie je de lijst van deelnemers van deze groep.
Je kan zoeken op naam en dan rechtstreeks chatten (via het chat-icoontje).

Het programma blijft nog twee weken open. Daarna ben je nog wel lid van de algemene community, maar niet meer van de specifieke Intensive-groep.

Op donderdag kunnen we dit eventueel ook even met schermdelen uitleggen.

Delen: het onverwachte volgen

Sharon deelt hoe onverwacht haar proces liep: beelden verschoven, thema's veranderden, en ze besloot het proces te vertrouwen in plaats van te controleren. Ze beschrijft een bijna "synchroon" moment: net wanneer haar partner haar brief begon te schrijven, kwam er op haar computer een Zweedse Siri-melding: "Aan wie wil je nu een bericht schrijven?" Alsof "het universum meepraat". En later ook nog een geluidje "de lift is aangekomen" precies toen ze over een lift sprak.

Reactie: ja—dat is precies wat er gebeurt wanneer je loslaat hoe het "moet" lopen. Dan komen er soms kleine herinneringen boven die je nooit gelinkt zou hebben aan een groot patroon. En achteraf denk je: hoe heb ik dat ooit kunnen missen?

Dat is de kracht van dit werk: de wijsheid van het lichaam onthult verbanden die je mind niet kan forceren.

Vraag: ik voel dat ik wil doorgaan — wat nu?

Mirta zegt dat er dingen blijven opkomen en dat ze begeleiding wil in "wat te doen hierna". Ze wil niet alles alleen blijven uitzoeken. Ze zoekt een plan en steun.

Antwoord: donderdag gaan we hier dieper op in. Maar als het gaat om:

• verbonden blijven met het werk

• regelmaat in proceswerk

• begeleiding en vragen kunnen stellen

dan kan My Journey Membership een goede stap zijn. Daarin zitten ook practitioners, pods (kleine groepen), een grote bibliotheek met calls en workshops, tools, Q&A's, meditaties, audio's (emotional/physical journey), en extra materiaal.

Daarnaast: je kan het office-team contacteren voor een gratis opvolgcall. Ze bellen sowieso veel deelnemers in de komende week om te checken hoe het gaat en welke vragen er zijn. Ze kunnen je ook richting geven in welke volgende stap past.

Vraag: case studies en accreditation in het practitioners programma

Vivian zegt dat ze zich heeft ingeschreven voor het jaarprogramma om geaccrediteerd te worden, en vraagt helderheid rond de case studies (aantal, hoe, wanneer).

Antwoord: fantastisch dat je dit pad kiest. Het practitioners programma is krachtig, niet alleen om te leren begeleiden maar ook voor je eigen heling, door alle modules, coaching, mentoring en de "Life Transformation Week" waarin elk levensgebied aan bod komt.

Voor de praktische details verwijzen we naar Jane Simmons, de mentor van het practitioners programma. Er zijn maandelijkse mentor calls waarin je alles kunt vragen over case studies, timing, indienen, etc.

Claire bevestigt: de volgende mentor call is woensdag (om 12:30). Vivian krijgt ook een aparte call om alles te helpen vinden (waar die mentorship-ruimte zit, enz.).

Afronding: Brandon neemt over voor integratie

Tot slot: we gaan nu afronden met Brandon. Zij neemt jullie mee in de finale integratie-programming: een begeleide visualisatie met woorden en muziek, om het lichaam verder te laten integreren, helen en verdiepen.

Volg haar gewoon. Ontvang het.
Daarna komen we terug en ronden we samen af.

En nu: ik geef jullie door aan Brandon. Geniet ervan.

3.7

Welkom terug en afronden in integratie

Namasté en welkom terug. Ik vertrouw erop dat jullie prachtige processen hebben gehad en dat je je stilaan comfortabel begint te voelen met The Journey. En ik hoop zó dat je dit in je leven gaat gebruiken—met je geliefden, je gezin, en je bredere kring.

Ik zei jullie eerder dat ik jullie zou meenemen in een programmeringsproces dat onze hele tijd samen helpt integreren. Denk even terug aan dag één—het lijkt al eeuwen geleden, maar het was eigenlijk pas gisteren—waar ik vertelde dat de wetenschap iets belangrijks zag: wanneer je op het hoogtepunt zit van een sterke emotie en je drukt die weg, dán komt die biochemie vrij, dán blokkeren receptoren op celniveau.

En laten we eerlijk zijn: hebben we al niet genoeg "ongezonde programma's" geïnstalleerd? Genoeg beperkende overtuigingen, genoeg ellende die zichzelf steeds opnieuw afspeelt?

Zou het niet krachtig zijn om nu bewust te gaan inprogrammeren wat wél voedt? Wat gezondheid geeft. Wat kracht geeft. Wat verlicht.

De sleutel: het moet sterker voelen dan het oude patroon

Om dit proces te laten werken, heb je iets nodig: je moet niet alleen de emotionele intensiteit van die oude negatieve programmering evenaren… je moet eroverheen. Maar dan in een positieve richting.

Dat vraagt dat je alles oproept wat in jou leeft: je energie, je levenslust, je vuur, je enthousiasme. Ik hou van het woord enthousiasme—het komt van een oorsprong die betekent: "van God / bezield." Dus ja: ik vraag je om bezield te spelen. Voluit.

Daarom sta ik recht. En daarom wil ik dat jij nu ook gaat staan, in je eigen ruimte. Maak een besluit: ook al zijn je ogen straks dicht, jij gaat meedoen met heel je hart. En jij gaat "alsof" spelen, maar dan écht.

De wetenschap toont namelijk ook dit: als je iets zó levendig voorstelt alsof het nú gebeurt, dan vuurt je brein dezelfde motorneuronen, microscopische spiersignalen en verbindingen af alsof het werkelijk gebeurt. Je brein maakt dat onderscheid amper. Daarom visualiseren topsporters eindeloos die perfecte beweging: het traint dezelfde paden, zonder dat ze fysiek bezig zijn.

Dus: we gaan dit echt maken. Zodat je ook de biochemische opbrengst van dit proces krijgt.

Ben je klaar?

Adem in, ogen dicht: jij één jaar later

Neem een diepe ademhaling in… laat los… en sluit je ogen.

En stel je dit zo echt mogelijk voor:

Jij bent nu jij—maar één jaar later.

Adem zoals je daar ademt. Voel hoe je je daar voelt. Sta recht zoals je daar rechtstaat. Jij, één jaar verder.

Kijk terug naar het afgelopen jaar. En herinner je: een jaar geleden deed je die online Journey Intensive—met die blonde madam uit New York. (Je weet wel.)

En herinner je de dag van de fysieke journey. Je ging toen ergens in je lichaam naar binnen. En zelfs als je niet exact weet waar—ga er nu naartoe. Voel. Zie. Weet: hoe heel dit deel nu is.

Er zal geen enkel molecuul in je lichaam zijn dat precies hetzelfde is als een jaar geleden. Je bent letterlijk vernieuwd. Voel wat het doet om te beseffen: dit stuk in jou is heel. Heel en volledig.

Ik vertrouw erop dat je het fysieke proces bent gaan liefhebben, en dat je het regelmatig deed. Dat je met elke fysieke journey energie vrijmaakte, oude kwetsuren opruimde, oude klachten losweekte, en je steeds vitaler begon te voelen.

Jij twee jaar later: meer levensenergie dan vroeger

En nu stel je voor dat je twee jaar verder bent.

Adem zoals je daar ademt. Voel hoe je je daar voelt. Open in de bewustzijnsstaat van jij, twee jaar later.

Kijk terug. Je hebt meerdere fysieke journeys gedaan. En elke keer werd er iets vrijgemaakt dat je blokkeerde—waardoor er meer vitaliteit, levenslust, kracht en levensenergie beschikbaar kwam.

Ik zeg je dit: ik heb nu, op mijn 66ste, méér levensenergie beschikbaar dan toen ik 16 was. Misschien was ik toen fitter, maar qua levensvuur—qua kracht—heb ik nu meer.

Dat is de kracht van dit werk.

De cirkel van ultieme gezondheid en vitaliteit

Stel je nu voor: op de grond, tegen je tenen, ligt een cirkel. En dit is geen gewone cirkel. Dit is je cirkel van ultieme gezondheid, energie en vitaliteit.

Maak hem stralend. Maak hem levend. Geef hem de kleur van pure levenskracht. Het is jouw cirkel.

En op drie zet je een klein stapje vooruit, erin.

Eén… twee… drie.

Stap erin.

En laat de kleur, het bewustzijn, de trilling van die cirkel rondom jou omhoog komen. Alsof elke molecule in jou zingt en danst. Alsof zelfs de ruimte tussen de cellen verzadigd wordt met levendigheid. Dit is jouw cirkel van ultieme gezondheid.

En laat het nu tien keer sterker worden. Tien keer groter. Tien keer helderder. Meer energie. Meer vitaliteit.

Stel je voor dat er bovenaan je hoofd een opening komt, en dat die energie als een krachtige stroom door je hersencellen spoelt—helder, levend, overvloedig. Door je hoofd… je keel… je schouders… je armen… je borst.

En alsof er een deur opengaat in je hart.

Laat het doorstromen naar buiten toe. Je omgeving in. En verder naar beneden: je zonnevlecht, je rug, je middel, je nieren, je buik, je bekken… je benen… je knieën… je voeten.

En dan straalt het uit, de wereld in. Jouw veld. Jouw leven.

En voel wat dit betekent:

Je kan vanaf nu beginnen helen. Nu.
Stop met uitstellen. Stop met excuses.
Het is tijd om te leven vanuit jouw eigen levensenergie—de energie waarmee je hier bent aangekomen.

Terug naar de stoel: jij één jaar later, emotioneel vrijer

Neem nu een klein stapje uit die cirkel, richting de stoel achter jou.

En opnieuw: maak het echt. Voluit.

Stel je weer voor: jij bent jij, één jaar later.

En herinner je: op de dag van de emotionele journey raakte je een emotioneel thema aan… en je ruimde het op.

Kan je je nog herinneren wat het was? Of is het zó oud nieuws, zó obsoleet, dat het gewoon weg is?

Dat is wat deze methode doet: als je door de lagen heen gaat, verandert bewustzijn. Het wordt getransformeerd.

Ik vertrouw erop dat je verliefd bent geworden op Source—op dat veld van liefde, licht, vreugde dat jouw essentie is. En dat je meerdere emotionele journeys hebt gedaan. En dat met elke reis er iets wegviel dat je tegenhield, waardoor meer liefde, meer vrijheid, meer vreugde je leven begon te léven.

Jij twee jaar later: Source als een steeds grotere opening

En stel je voor: jij bent nu twee jaar verder.

Source is geen "eindpunt". Het is een opening. Een steeds diepere expanse in jezelf.

Hoe meer je opruimt wat je begrenst, hoe meer liefde en vrijheid vanzelf je manier van leven worden.

De cirkel van verlichting: leven als jouw hoogste potentieel

En nu: er ligt opnieuw een cirkel aan je tenen. Een andere cirkel.

Dit is jouw cirkel van verlichting.

Een cirkel waarin je leeft als volle expressie van je goddelijke potentieel—de vrijheid, het licht, de liefde die je in wezen bent.

Geef hem een stralende kleur. Een lichtende energie.

En op drie zet je een klein stapje erin.

Eén… twee… drie.

Stap erin.

Laat de energie je omhullen en doordringen. Alsof elk deeltje van je bestaan verzadigd wordt door aanwezigheid. En laat het tien keer sterker worden: groter, vrijer, blijer.

Breng de cirkel op over je hoofd. Open bovenaan je hoofd. En laat het door je hersencellen spoelen… je ogen… je gezicht… je keel… je schouders… je armen… je borst… je zonnevlecht… je rug… je bekken… je benen… je voeten.

En laat het uitstralen in je omgeving.

Dit is jouw cirkel van verlichting. Leven vanuit vrijheid. Leven vanuit vreugde. Leven vanuit liefde als liefde.

En voel dit goed:

Dat je dit zelfs kán voorstellen, betekent dat je ermee kan beginnen.
Vanaf nu.

Het is tijd om niet meer klein te spelen.
Het is tijd om de lampenkap van je licht af te halen.
Het is tijd om te leven vanuit de waarheid van wie je bent.

Namasté in je eigen hart: welkom thuis

Als het goed voelt, breng je je handen in Namasté voor je hart.

Keer je blik naar binnen.

En bedank dat deel in jou dat wist: het is tijd om thuis te komen.

Welkom thuis.
Welkom thuis.
Welkom thuis.

In de liefde. In de vrijheid. In de vreugde die jouw essentie is.

En als het passend voelt—alleen jij kan dat weten—maak dan een gelofte aan jezelf: trouw blijven aan wat je hier gezien hebt. De lampenkap eraf… en eraf houden.

Stuur dan een warm Namasté naar de mensen met wie je hebt gewerkt, naar de co-presenter, naar de groep. We waren allemaal leerling—en we waren allemaal leraar.

En open dan je hart om ook de dankbaarheid te ontvangen die naar jou terugkomt, want je staat óók op de lijstjes van anderen.

En dan mag je je ogen openen.

Een verzoek: breng dit de wereld in

Ik wil nog één ding zeggen: het was een zeldzaam privilege om dit met jullie te delen en jullie deze tools te geven. Ik bid dat het bevrijdend was. Dat je verliefd bent geworden op jezelf. En dat je verder wil opruimen wat je blokkeert, wat je verduistert, wat je tegenhoudt.

En ik heb een vraag aan jullie.

Een van mijn grote helden is Mahatma Gandhi. En eerlijk: onze wereld staat onder druk. We leven door crisissen. En ik denk niet dat we vrede gaan vinden via politici.

Ik vraag je: wil jij een fakkel worden? Een wakker-maker?

Breng dit werk in je leven. Met je geliefden. Je familie. Je vrienden. Geef het door. Help mensen de lampenkap van hun licht te halen. Help ons herinneren: de schoonheid en liefde is onze essentie.

Gandhi's boodschap was: wees de verandering die je wil zien in de wereld.

En na deze Journey Intensive heb je tools gekregen om die verandering te zijn. Jij bent een levende transmissie van waarheid.

Gooi die rots van waarheid in de vijver van bewustzijn—en laat de rimpels van heling en ontwaken uitwaaieren, naar iedereen die je raakt.

Tot dan: moge Source met je zijn. Vaarwel. God zegene je. Veilige reizen.

Afsluitende muziek

Daarna volgt een lied/chant over ontwaken, liefde, thuiskomen en "Shanti". (Ik zet de songtekst hier niet woordelijk neer, omdat dat onder auteursrecht valt—maar de kernboodschap is: we ontwaken, samen, in liefde; in het licht van liefde zijn we thuis; vrede (shanti) als grondtoon.)