verschillende meditaties

duitse meditatie van website


Spiritualiteit is geen aparte staat

Normaal gesproken begint een spirituele praktijk met het sluiten van je ogen, het ontspannen van je lichaam of het diep in- en uitademen. Maar precies daar begint vaak al de scheiding tussen spiritualiteit en het dagelijkse leven, en die scheiding maakt het moeilijk om spiritualiteit werkelijk in het dagelijks leven te belichamen. Elke niet-alledaagse voorwaarde die een spirituele oefening stelt, maakt spiritualiteit tot een concept dat in theorie werkt, maar niet in de praktijk. Spiritualiteit ís het dagelijks leven. Daarom hoef je niet rechtop te zitten en je lichaam niet te ontspannen. Zit, adem en denk gewoon zoals je dat ook in het dagelijks leven doet.

Een situatie uitnodigen

Breng nu in je bewustzijn een situatie die je de laatste tijd bijzonder heeft beziggehouden. Het hoeft niets groots of spectaculairs te zijn. Misschien een zin van je partner, een blik van je kind, een beslissing op je werk, een klein of groot moment waarin je je klein, overweldigd of verkeerd hebt gevoeld. Je hoeft het verhaal erachter niet uitgebreid te vertellen. Laat het eenvoudig verschijnen, als een kort filmpje voor je innerlijk oog.

Het lichaam laten spreken

Voel nu welke lichamelijke gewaarwording bij dit beeld hoort. Misschien een beklemming in je borst, druk in je keel, een trekkend gevoel in je buik, een doffe pijn achter je voorhoofd, of gewoon een lichte, onaangename spanning ergens in je lichaam. Je hoeft niets te doen. Je hoeft niet in het gevoel te ademen, het niet te omarmen en je hoeft je er zelfs niet voor te openen. Richt je aandacht niet langer op wat je met het gevoel zou moeten doen. Laat je aandacht eenvoudig rusten in het bewuste laten-zijn van dit gevoel.

Het gevoel laten zijn

Ik vraag je nu bewust niet: hoe voelt het gevoel aan? Dat is niet belangrijk. Mijn vraag is: hoe voelt het om je gevoel, zonder er iets mee te doen, gewoon te laten zijn? Voel niet alleen het gevoel zelf. Voel hoe het is om het gevoel te laten zijn. En laat je aandacht nu nog iets verder terugzakken. Niet alleen naar wat je voelt, maar naar dat wat voelt.

Van de golf naar de zee

Er is nu een lichamelijke sensatie. Er zijn misschien gedachten. Misschien is er zelfs de impuls om weg te gaan. En tegelijk is er iets dat dit alles opmerkt. Je hoeft daar niets voor te zien, alleen te erkennen. Er is wat gebeurt, en er is dat wat het waarneemt. Voel even naar binnen alsof je niet meer alleen naar de golf kijkt, maar naar de zee waarin zij beweegt. De golf is de situatie, de zin, de blik, de beslissing. De golf is het gevoel: teleurstelling, verdriet, angst. De golf zijn ook de gedachten erover: de veroordeling, de aanval of de terugtrekking. En de zee is die wakkere, open, stille ruimte in jou waarin dit alles verschijnt.

Je bent al daar

Vraag jezelf niet hoe je in die ruimte komt. Merk eenvoudig op: je bent er al. Nu. In dit moment. Jij neemt waar. Elke situatie, elk gevoel en elke gedachte beweegt. Datgene waarin ze zich bewegen blijft onbeweeglijk, stil en open. Je was al die tijd de ruimte, niet dat wat erin verschijnt.

De kernvraag

Ik stel je nu een vraag. Beantwoord haar niet, maar onderzoek haar. Heeft deze ruimte zelf een probleem met wat er nu in haar gebeurt? Vecht zij tegen een situatie? Wordt zij door een gevoel gekwetst? Wordt zij meegesleurd door een gedachte? Of is deze ruimte eenvoudig open en ontvangend, niet voor en niet tegen, gewoon in vrede?

Wat altijd aanwezig was

Je kunt je hele leven voorstellen als dat ene beeld dat je net voor je zag. Golven van situaties, gevoelens en gedachten, aangename en onaangename golven. Maar tijdens al die golven was deze ruimte er steeds: open, onverlet, onaantastbaar. De enige reden dat je je niet aangekomen voelt, is niet omdat je jezelf ooit bent kwijtgeraakt. Het enige wat kwijt was, was je blik.

Van wolken naar de hemel

Je hebt je aandacht steeds volledig gericht op de wolken: op wat je meemaakt, wat je denkt en wat je voelt. En omdat de wolken van het leven zich voortdurend verplaatsen, heb je hun onbeweeglijke, open en vredige achtergrond over het hoofd gezien: de hemel, of de ruimte. Met andere woorden: jezelf.

Wat aankomen werkelijk betekent

Aangekomen zijn betekent niet dat het weer in je leven nooit meer stormachtig zal zijn. Aangekomen zijn betekent dat je elk weer, zon of storm, gewoon kunt laten zijn, omdat je niet alleen begrijpt maar helder ziet dat de hemel in onaantastbare vrede rust. Wat niet hoeft te veranderen zijn je gevoelens. Het is niet het leven. Het ben jij niet. Wat wel mag veranderen is het geloof dat je gevoelens, je verwondingen of je verhaal veranderd moeten worden.

Aankomen als blijvend thuis

Zolang aangekomen zijn slechts een gevoel is, zal het komen en gaan, net als de wolken aan de hemel. Aangekomen zijn wordt onmiddellijk je blijvende thuis zodra je helder herkent dat het dat al is. Aankomen is daarom geen weg die je moet afleggen. Aankomen is een helder herkennen van dat wat nooit komt, omdat het nooit gaat. De ruimte. Jouw zijn. Open, onverlet en onaantastbaar.

Het einde van de helingsweg

In dit eenvoudige herkennen begint de helingsweg te eindigen. Niet omdat je alle thema's hebt uitgewerkt, maar omdat je ophoudt jezelf als een thema te ervaren. In waarheid was jij nooit degene die niet genoeg was. Dat was slechts een gevoel, vergezeld van een gedachte. Jij bent de onverletbare ruimte waarin elk kwetsend gevoel verschijnt en weer verdwijnt, zonder iets met die ruimte te doen.

Altijd toegankelijk

Je kunt deze ruimte in elke situatie, op elk moment en op elke plek waarnemen. Je hoeft haar niet eens te zien. Je hoeft alleen te stoppen met haar over het hoofd te zien door je blik uitsluitend op de inhoud te richten. Laat je blik rusten. Zie de hemel. Laat de wolken komen, bewegen en weer voorbijtrekken. Wat jij niet bent, gaat voorbij. Wat jij bent, blijft: eeuwige openheid, vrede en de stille zekerheid: ik ben aangekomen.

Uitnodiging

Als je deze ervaring niet alleen als een tijdelijk gevoel wilt beleven, maar als een blijvende manier van zijn, dan nodig ik je van harte uit voor mijn private één-op-één begeleiding. Daarin verlaten we samen de eindeloze weg van heling, om werkelijk thuis te komen in jouw onverletste wezen.