je bent licht meditatie

Wees het licht dat je bent

(Be the Light – Kerry K)

Jouw licht beschermt je.
En zodra het geactiveerd is,
zit je in een multidimensionaal veld van bewustzijn
dat resoneert
en uitstraalt.

Je bent altijd al licht geweest.
En nu is het tijd
om het licht te zijn dat je bent.

Mijn naam is Kerry K,
en we doen samen een geleide meditatie.

Deze meditatie is er voor jou
om contact te maken met je licht,
om je licht te vertrouwen,
om de aard van je licht te voelen.

De aard van jouw licht is
dat het je vooruitgaat.
Het creëert een veld
dat de wereld begroet
nog vóór jij je volgende stap zet.

Je licht gaat vooruit op het pad
dat je nog niet hebt bewandeld.
En het begint dat pad al te zuiveren
lang voordat je voeten daar aankomen.

Je licht is daar al.
Het lost op
en ordent
wat je nog niet eens wist
dat op je wachtte.

De natuur van licht is
dat het rimpelt.
Licht kan niet worden opgesloten.

Echt licht
kan nooit verdund worden,
nooit verzwakt,
nooit bezoedeld.

De essentie van licht is zuiverheid.
Zijn aard is straling.

Alles wat in de aanwezigheid van licht komt,
wordt zichtbaar.
Wordt verlicht.

En jij bent veilig.

Het is oké
om te zien
wat zich misschien verborgen hield,
wat zich voordeed als schaduw.

Licht en schaduw zijn nauw verweven.
Maar wanneer je de schaduw ziet
vanuit het perspectief van jouw licht,
besef je dat het simpelweg het ongeziene was.

En op het moment dat iets gezien wordt,
is het geen duisternis meer.

Ja, er zijn vormen van duisternis
die ervoor kiezen
afgescheiden te blijven van het licht.
Die kiezen om verborgen te blijven.

Deze meditatie is er
om jou eraan te herinneren
dat in de aanwezigheid van jouw licht
duisternis niet wil blijven.

Het kan zich alleen verbergen.
Het kan alleen wegblijven
van de straling die het zichtbaar maakt.

Jouw licht,
jouw mooie, resonerende, stralende, rimpelende licht,
dat is wat we vandaag komen kennen.

Een taal zonder woorden

Deze meditatie begon
nog vóór je op play drukte.

En in deze meditatie
zijn er maar twee dingen
die je hoeft te doen.

Het eerste is:
luisteren naar mijn stem.
Dat doe je al.

Blijf gewoon luisteren
en ze zal het pad blijven verlichten.

Maar tussen mijn woorden
is er een nog belangrijkere taal.
De taal van licht.

De taal van frequentie,
van trilling,
van energie.

Dit is jouw ware taal.

Ze wordt niet gesproken.
Ze is zelfs niet hoorbaar.
Ze is universeel.

Het is aanwezigheid.
Volheid.
Stilte.

Zakken in dit moment

Neem een diepe ademhaling
en nestel je comfortabel
waar je nu bent.

Maak het jezelf zo comfortabel
als je jezelf toestaat.

Doe je schoenen uit.
Dit is geen moment
om iets te doen in de wereld.

Dit is een moment
om bij jezelf te zijn.

Bij je adem.

Zie je hoe eenvoudig het is?

Luisteren — dat kan je.
Ademen — dat kan je.

Adem terwijl je luistert.
Luister terwijl je ademt.

Word je bewust van je adem.
En ga voorbij
het bewust zijn van de adem.

Luister naar het geluid van je adem.
Voel de stilte
in je adem.

Misschien is er geluid om je heen.
Laat het er zijn.
Het mag er zijn.

Maar jij bent hier.
Meer aanwezig.
Meer verbonden
met deze adem.

Elke ademhaling
brengt je dieper
in het heilige ontvouwen van nu.

Nu…
en nu…
en nu.

De stilte waar je in zakt
is niet de afwezigheid van geluid.
Het is de volheid van aanwezigheid.

Terug in je lichaam

Wees in je lichaam.
Meer in je lichaam
dan je al was.

Voel alsof je
dieper in jezelf zakt.
In je huid.
In je vorm.

Want hier
begint de meditatie echt.

Diep in jou
is een plek
die we het kerncentrum kunnen noemen.

Misschien voelt dat als je hart.
Of je buik.
Of iets anders.

Het maakt niet uit.

Voel.

En in dat centrum
is een klein vonkje.
Een heel klein lichtpuntje.

Zo klein
dat het bijna onbeduidend lijkt.
En toch…
nu je het opmerkt
kan je je aandacht er niet van wegtrekken.

Het trekt je.
Het roept je.

Waarom?

Omdat het jij bent.

Wat je nu begint te voelen
is je oneindige,
multidimensionale zelf.
Het deel van jou
dat alles weet.
Dat wijs is.
Dat tijdloos is.

Blijf erbij.

En merk hoe dat vonkje
helderder wordt.
Ruimer.
Lichter.

Het breidt zich uit
en verlicht steeds meer ruimte.

Niet als een idee,
maar als een gevoel.

Dit is jouw licht
dat zich herinnert wie het is.

Je licht en de bron

En terwijl je dit voelt,
ontspan nog dieper.

Je hoeft niets te doen.
Je hebt nergens heen te gaan.
Je bent al hier.

Voel of verbeeld
dat groeiende licht.
Resonerend.
Stralend.
Rimpelend.

Het voelt als iets vloeibaars.
Kristallijn.
Plasma-bewustzijn.

Dit licht is jouw wezen.

En nu merk je
dat jouw licht
deel is van een groter licht.
Een oneindig veld van bewustzijn.

Een bronveld
dat je omringt.

En dat voelt als thuiskomen.
Als een zachte, vertrouwde hereniging.

Het licht dat jij bent
verweeft zich met je adem
en bereikt elke cel van je lichaam.

En voor het eerst sinds lange tijd
ontvangen al je cellen
dezelfde boodschap:

Ik ben veilig.
Ik ben beschermd.
Ik word gevoed.
Ik word gedragen.

Voel hoe je cellen
dit licht opnemen
zoals dorstige aarde water opneemt.

Er ontstaat meer licht in jou.
En het is belichaamd.

Voel dat.
En glimlach.

Ja.
Dit is waarvoor ik hier ben.

Niet alleen in deze meditatie,
maar in dit leven.

Ik ben hier
om het licht te zijn.

Gedragen worden door het licht

Misschien ben je moe geworden
van wegvluchten voor de duisternis
in plaats van
naar je licht toe bewegen.

Dit moment
is een heroriëntatie.
Een herinnering.
Een thuiskomen.

Je hoeft het licht niet te dragen.
Dat kan niet.

Maar je mag je laten dragen
door het licht.

En dan herinner je je
dat je er altijd mee verweven was.

Alle illusies van afscheiding
komen nu in het licht.
En alles wat in het licht komt,
herinnert zich de waarheid
en transformeert vanzelf.

Breng alles hier.
Ook je illusies.

Ze ontmoeten alleen maar
het licht dat jij bent.

En dat licht
is het licht dat je altijd was
en altijd zult zijn.

Adem.

En wanneer je er klaar voor bent,
open zacht je ogen.
Beweeg.
Rek je uit.

Voel jezelf.

Voel hoe het licht
nu meer substantie heeft in jou.

Van mijn hart
naar het jouwe.

Zoveel liefde.

Je galactische zelf ontmoeten

inleiding:

Connect met je grootsheid

(Vertaling in spreektaal – doorlopende tekst met titels)

1) De schoonheid van echtheid

Weet je… het delen van iemands pure echtheid met jou… dat is altijd een activatie. Altijd.
Dus Sher begint haar bericht met: "Wauw." En eerlijk: als een gesprek start met "wauw"… dan weet je al: hier zit iets goeds.

Ze zegt: "Om drie uur 's nachts werd ik wakker, en ik koos ervoor om die bewuste ademhaling te doen. Mijn hoofd zat overal."
En ja… dat kennen we toch allemaal? Je wilt mediteren, je wilt aanwezig zijn… en je brein doet net alsof het een druk kruispunt is. Super frustrerend.

Maar luister wat ze daarna zegt: "Tegen het einde pauzeerde ik. Ik liet de gedachten er gewoon zijn. En toen spoelde er zo'n heerlijk moment van stilte over mij heen."
Voel je wat daar gebeurde? Ze stopte met controleren. Ze stopte met vechten. Ze stopte met discussiëren met haar hoofd. Ze accepteerde waar haar mind wás.
En daardoor kwam zij weer in de bestuurdersstoel. Zij werd weer de autoriteit in haar lichaam, in haar wereld. En precies op dat moment… begon er iets te verschuiven.

En ja—ik deel dit met jou omdat het jou ook raakt, op één of andere manier. Jij bent hier ook al geweest, hè.

Sher zegt: "In die stilte… ik ben hier al eens geweest. Maar ik was nooit bereid om lang te blijven."
En hoe menselijk is dat.

2) Het kantelpunt: bereidheid in plaats van angst

Want wat doen wij vaak, zonder dat we het doorhebben?
We proeven die heerlijke stilte… en dan schieten we ineens in angst.
"Uh-oh… hoe diep ga ik nu?"
"Wat als ik niet terugkom?"
"Is dit wel veilig?"
En hop—daar gaat dat interne gesprek weer. En dat wiebelt je zo terug uit die stilte.

Sher zegt: "Deze keer bleef ik. Ik besloot te blijven, omdat ik me vrijwillig overgaf… aan diepere en diepere aanwezigheid."
Ik vind dat zó mooi. Vrijwillig. Want dit is het: om je galactische zelf te ontmoetenconsider—je hoeft niet te weten hóé je het doet. Je hoeft alleen bereid te zijn. Bereid om te zakken. Bereid om te voelen. Bereid om je over te geven aan de aanwezigheid die je gaat ervaren.

Je krijgt jouw moment van stilte… op jouw manier. En zodra je het voelt… is het jouw uitnodiging om dieper te gaan. Dieper in je eigen aanwezigheid.

3) Wat er dan gebeurt in je lijf

Sher schreef verder: "Koude tintelingen omhulden mijn hart en straalden door en uit mijn kern."
Ze zei: "Het voelde zoals ik me voorstel dat een wolk voelt: open, luchtig, koel en ruim."
Omdat ze opent. Het hart opent.

Ze lag alleen in een kamer… en die koele, ruime trilling bleef nog lang doorwerken.

En 's ochtends werd ze wakker en haar eerste gevoel was weer: "Wauw."
Ze zei: "De grote staldeuren van bereidheid zijn opengeknald. Ik ben bereid om dieper en dieper in aanwezigheid te gaan. Mijn hart is open en vol liefde—voor mezelf, voor de mensheid, en voor deze reis die we samen maken. Ik ben zo dankbaar."

En haar laatste alinea was: "Door alles wat ik deze week voelde… heeft een enorme bereidheid, zonder angst, mijn hart wijd opengebroken. En ik begrijp nu: doorgaan. Dieper en dieper."

En dat is de sleutel. Blijf gaan.
Wat je ook voelt—ontspanning, stilte, vrede, tintelingen… wat het ook is: ga dieper.
We zijn zo gewend om te denken: "Ah, dit is het, ik ben er."
Nee. Ga dieper.

4) Van hoofd naar hart: dát is het werk

Ze eindigde met: "Dank je, Kerry. Ik ben zo blij dat jouw begeleiding—die ik al meer dan een jaar met mijn hoofd hoorde—nu echt naar mijn hart is gezakt."
En dat, lieve mens… dát is waar het over gaat.

Want jij weet dit. Niet alleen Sher. Jij ook. Jij die dit leest, jij die dit hoort. Jij weet zóveel. Jij bent zó wijs. Soms zou je jezelf echt mogen verbazen.

Waar haal je dat vandaan?
Je hebt niet alles gelezen. Je bent niet alles geleerd. En toch… het is er. Het straalt. Het pulseert. Het komt uit je kern. Uit je diepte.

En die kern… die diepte… dat is de echte jij.
En dat is wat jou "groots" maakt: die momenten waarop je een glimp opvangt van de echte jij.

En je gaat er veel krijgen—vandaag, en in de dagen en weken en maanden hierna.
En als je zo'n glimp krijgt: geef je eraan over.
Daar ga je dieper. Daar ga je dieper.

En dan gebeurt het: alles wat je hier boven weet… begint te zakken… naar hier. Naar het hart.
En dan ben je anders. Echt anders. Voor altijd anders.

En dan kan je niet meer zeggen: "Kerry heeft me veranderd" of "iemand anders heeft het gedaan."
Nee. Jij wéét: ik heb dit gedaan.
Zij creëerde de ruimte… maar jij stapte erin.
Het is van jou. Jij deed dit.
Waar velen omkeren… ga jij vooruit.

5) Praktisch: water, comfort, en we beginnen

Oké lief mens, pak water. Echt. Zelfs als je geen dorst hebt. Water helpt je om energie los te laten—en dat is wat we hier doen. We werken met energie. Je gaat energie door je lichaam bewegen.

En zorg dat je comfortabel zit of ligt. Op de vloer, op je bed, waar jij je het beste voelt. Ik heb zelf een kussentje achter mijn rug—doe wat voor jou werkt.

We starten met twee stappen.

6) Stap 1: elkaar even erkennen

Neem even dit moment… en voel wie hier allemaal is.
Nu live… misschien 55 mensen.
En er waren er rond de 100 die zich hadden ingeschreven. En in de komende maanden kunnen er duizenden zijn die de replay bekijken.

Voel ze even.
Jezelf… en al die andere mensen die wakker worden.
Mensen die samenkomen in liefde, gulheid, zachtheid… in de bereidheid om zichzelf te ontmoeten… in hun waarheid… in hun "goddelijke vlammetje".

En neem een moment om jezelf en iedereen te eren.
Alsof je een groot, warm "dank je wel" uitstuurt:
Dank je wel dat jij hier bent.
Dank je wel dat we dit samen doen.
Wat is het eigenlijk bijzonder… dat we dit samen dragen.

Een simpele ademhaling in je lichaam.
Dank je wel aan jezelf.
Dank je wel aan de mensheid.
Er zijn zóveel mensen aan het ontwaken nu. En we mogen samenkomen. Elkaar vinden. Samenwerken. Vieren.

7) Stap 2: adem en lichaam

En de tweede stap: verbind met je adem.
En terwijl je dat doet… verbind ook met je lichaam.

Beweeg. Strek. Maak jezelf comfortabel.
Maak je wervelkolom "wakker", want er gaat energie op en neer stromen langs je rug.

Als er ergens spanning zit: beweeg dat stuk.
Want waar pijn zit, zit vaak een blokkade. Dus laat het stromen.

En als je weinig kunt bewegen—om welke reden dan ook—dan mag je het gewoon voorstellen: alsof je ruggenmergvocht beweegt, alsof levensenergie zacht op en neer gaat langs je wervelkolom.

Je bent nu verbonden met adem… en verbonden met lichaam.
En terwijl je je ogen sluit en je in je meest comfortabele plek zit… merk je hoe aanwezig je wordt.

En onthoud dit: je hoeft het ritme van je adem nooit te veranderen.
Jouw adem is al zoals hij moet zijn.
Soms diep. Soms klein. Soms bijna onmerkbaar.

Jij bent de getuige.
Jij observeert.
Je laat de adem je leiden.
Want als de adem leidt… kan het brein niet tegelijk de baas spelen.

In… uit…
Dat is het.

En merk: door je aandacht op je adem… word je vanzelf present.
Alsof alles wat niet jij is… wegsmelt.
Alsof adem de katalysator is die je nodig hebt om terug te komen:
present als je echte zelf…
present als je ware zelf…
present als aanwezigheid.

En terwijl je ademt… is het bijna alsof er een glimlach in je hart verschijnt.
Alsof je adem gevuld wordt met kosmisch bewustzijn.
Alsof er iets in je adem verweven zit… iets dat jou ademt.

Noem het God.
Noem het Bronbewustzijn.
Maar voel het:
als jij present wordt… wordt dat bewustzijn present met jou… en het verweeft zich met je adem.

Op een andere manier gezegd: de energie van de Schepper, de energie van creatie… stroomt nu door jou. En dat komt via je adem.
Creatief bewustzijn zit in elke ademhaling.

En als je dat begint te voelen… dan gaat het zich opbouwen.
Het verzamelt. Het stapelt.
En creativiteit—als ze zich opbouwt—wil eruit.
Die "release"… dát is creatie.

Dus elke keer dat je ademt… adem je dat bronbewustzijn je lichaam in… waar het zich verzamelt.
En om de paar ademhalingen… is er zo'n klein "plopje". Een kleine ontlading.
Dat is creatiekracht die beweegt. Dat is energie die stroomt.

Veel mensen voelen dat in de wervelkolom…
omdat we werken met de energiecentra langs de ruggengraat.

Klaar.

ChatGPT kan fouten maken. Controleer belangrijke informatie. Zie cookievoorkeuren.

galactische zelf meditatie

In de komende maanden kunnen er best wel een paar duizend mensen zijn die deze replay nog gaan bekijken. Dus ik wil dat je, terwijl we naar de eerste fase van onze meditatie gaan, even aan al die mensen denkt. Aan jezelf… en aan al die andere mensen die aan het groeien zijn, die samenkomen in liefde, gulheid en vriendelijkheid… in de bereidheid om zichzelf te ontmoeten in hun waarheid, in het belichamen van hun goddelijke vlammetje. Neem nu gewoon dat kleine moment om jezelf te eren, en iedereen die deze reis met jou deelt. Het is alsof je een grote, warme "dank je wel" de wereld instuurt. Dank je wel dat je me hier ontmoet. Dank je wel dat je hier bij mij bent. Want is het niet echt diep bijzonder om te voelen dat anderen dit pad met jou meelopen? Eén simpele, simpele ademhaling in je lichaam. Dank je wel dat je jezelf erkent, en dank je wel dat je de mensheid erkent. Want er zijn op dit moment zóveel mensen die wakker worden, die groeien, die evolueren. En jullie verdienen het om samen te komen… om elkaar te leren kennen, samen te werken, en te vieren.

Het tweede ding—ik zei dat we twee dingen nodig hebben om te starten. Het eerste is: jezelf erkennen, en al die andere mensen die aan het groeien zijn. En het tweede is: verbinding maken met je adem. En terwijl je verbinding maakt met je adem, wil ik dat je ook heel even verbinding maakt met je lichaam. Dus als je je met je lichaam verbindt, mag je je lichaam bewegen. Je mag je uitstrekken. Maak het heel comfortabel. Activeer je wervelkolom, want er gaat energie omhoog en omlaag stromen langs je ruggengraat. Dus beweeg je lichaam. En als er ergens iets strak of gespannen is, beweeg dan dat stukje… beweeg het zodat de energie kan stromen. Want waar je pijn hebt, daar zit een energieblokkade. Dus laat die energie gewoon stromen, zelfs als je niet veel kan bewegen omdat er misschien iets "vast" zit in je rug. Als dat zo is, laat jezelf dan gewoon voorstellen dat het ruggenmergvocht beweegt, dat je wervelkolom geactiveerd wordt, dat de levensstroom zachtjes op en neer beweegt door je ruggengraat.

Dus: je bent verbonden met je adem, en je bent verbonden met je lichaam. Merk nu op—als je je ogen sluit en je op je meest comfortabele plek zit—hoe verbonden je bent met je lichaam en met je adem. En terwijl je verbonden blijft met je adem, wil ik dat je onthoudt dat je nooit het ritme van je adem hoeft te veranderen. Want het ritme van je adem is precies wat het moet zijn. Precies zoals het hoort te zijn. Dus laat je adem gewoon zijn zoals hij is. Soms is hij diep. En op andere momenten is hij heel zacht en oppervlakkig. En jij bent… de observator van je adem. Jij kijkt naar de stroom van je adem. Geduldig laat je de adem jou zijn ritme tonen. Geduldig, zacht, laat je de adem leiden. Want wanneer de adem leidt… kan je brein niet. Alleen maar bewust zijn van het ritme van je adem, de stroom van je adem, de inademing… de uitademing… dat is het.

En merk hoe je, door de bewustwording van je adem, heel aanwezig wordt. Het is alsof alles wat niet jij is… wegsmelt. Alsof de adem de katalysator is die je nodig hebt om gewoon aanwezig te worden. Aanwezig als je echte zelf. Aanwezig als je ware zelf. Aanwezig ín het ware zelf. Aanwezig als aanwezigheid. Terwijl je ademt, is het bijna alsof er een glimlach in je hart zit. Terwijl je ademt, is het bijna alsof er een stroom van kosmisch bewustzijn in je adem verweven zit. Terwijl je ademt, word je je ervan bewust dat er ín je adem een bewustzijn zit… en dat bewustzijn dat jij ademt… en dat bewustzijn dat jou ademt… neem dat maar even in… neem dat maar even in, hoe dit bewustzijn jou ademt. En het bewustzijn waar ik het over heb is God. Je zou het ook bronbewustzijn kunnen noemen.

Terwijl je ademt, word je aanwezig. En terwijl je aanwezig wordt, wordt Gods bronbewustzijn aanwezig met jou, en het verweeft zich met je adem. Als we het anders zouden zeggen: dan zouden we zeggen dat de energie van de schepper—de energie van de creatie en de energie van de maker—nu door jou heen stroomt. En dat komt omdat het in je adem zit. Creatief bewustzijn zit in elke ademhaling die je ademt. En wanneer dit gebeurt en je wordt je ervan bewust, dan begint het zich te verzamelen… het begint zich op te bouwen. En de natuur van creativiteit, wanneer het zich opbouwt, wanneer het zich verzamelt, is dat het eruit wil. En die ontlading noemen we creativiteit. Dat is wat creativiteit is: het verzamelen van creatief bewustzijn in het lichaam… en dan de ontlading ervan.

Dus elke keer dat je ademt, adem je Gods bronbewustzijn door je ademhaling naar je lichaam, waar het zich verzamelt. En in die verzameling—om de paar ademhalingen, om de paar ademhalingen—is er een klein mini-"plopje", een kleine mini-ontlading. En die ontlading is de ontlading van jouw creativiteit. Het maakt dat energie heel voelbaar door je lichaam gaat stromen. Velen van jullie gaan dat voelen in de wervelkolom, omdat de energie waar we mee werken zich gaat uitdrukken via de energiecentra die langs je ruggengraat lopen.

En nu wil ik dat je je iets voorstelt—gewoon voor deze meditatie—ik wil dat je het volgende met mij mee voorstelt. Terwijl je deze mooie, vloeiende adem in je lichaam ademt… heb je het ritme geobserveerd… heb je het laten stromen door je lichaam… en heb je het laten dragen en overbrengen: al die schepper-codes door je lichaam heen. Al die schepper-energie door je lichaam. En je begrijpt nu hoe het zich kan verzamelen en opstapelen in je lichaam. Ik wil dat je je voorstelt dat er nu, vlak naast jou, iemand staat. Vlak naast jou staat je eigen hogere ziel-zelf. En met jouw toestemming gaat je hogere ziel-zelf een hand leggen bovenop de kruin van je hoofd. En wanneer ze die hand op je kruin leggen, is dat bewust. Met een doel. En het doel is om jou te helpen al die schepper-energie die je aan het inademen bent—en inademen—en inademen—in je lichaam te houden. Want weet je nog, ik zei eerder: om de paar momenten wordt creativiteit vanzelf ontladen. Dat is normaal.

Wat je hogere zelf nu doet, is jou helpen om die schepper-bronenergie in je lichaam te bewaren, te verzamelen, op te bouwen. Dus nu, op dit moment, adem je schepper-bronenergie in… je ademt schepper-bronenergie in en je stapelt het op… en het is heel prettig. Het is heel mooi. Het is heel zacht. Het is heel liefdevol. En als je brein tussendoor komt en zegt: "Oh my gosh… is dit veilig?"… dan mag jij vanuit je hart antwoorden: "Ik word gebaad in het licht van liefde. Ik word gebaad in bron—licht—liefde—bewustzijn." En jij bent nu een ontmoetingsplek voor dat bron-licht-liefde-bewustzijn, voor deze schepper-energie die zich in jou verzamelt en verzamelt en verzamelt.

Tegen nu zouden er normaal al minstens drie van die kleine natuurlijke pulsen geweest zijn, minstens drie kleine ontladingen van creativiteit uit je lichaam. Maar omdat je hogere zelf de kruin heel even "afsluit", puur om jou te helpen opbouwen en verzamelen—opbouwen en verzamelen—van die schepper-bronenergie in je lichaam… gebeurt er iets belangrijks. Nummer één: het is heling. Het is heling. Want terwijl dat schepper-bronlicht-bewustzijn je lichaam vult en circuleert door je lichaam—omdat het nu geen uitweg heeft via je kruin—blijft het circuleren en circuleren en circuleren door je bloedbaan, door je energiecentra. Het revitaliseert je. En het overspoelt elke cel van je lichaam. Het overspoelt elke cel van je lichaam… met celbewustzijn… nu. Voel je dat? Voel je hoe de cellen van je lichaam—en onthoud: je hebt triljoenen, letterlijk triljoenen cellen in je—en elke cel wordt gebaad in het licht van de Schepper Bron… maar bevat ook… bevat ook… bevat ook… dat licht van de Schepper Bron. En voel je wat dat doet? Voel je hoe de cellen van je lichaam vanzelf creativiteit willen uitdrukken? Hoe de cellen van je lichaam vanzelf die creativiteit willen loslaten? Maar op dit moment ondersteunt je hogere ziel-zelf je om deze opbouw van energie in je lichaam te ervaren. En het enige wat jij hoeft te doen is ademen. En terwijl je ademt, voel je die energie circuleren door je lichaam. Circuleren door jou. En merk hoe dit van jou vraagt om heel aanwezig te zijn.

En zo meteen… gaat je hogere ziel-zelf, met jouw toestemming, hun hand van je kruin halen. En wanneer dat gebeurt—nog niet… nog niet—maar wanneer dat gebeurt, wanneer die hand weggaat… dan weet je wat er gaat gebeuren: er komt een golf. Een uitbarsting. Een ontlading van die energie. Dus laten we dat nu doen. Laat je hogere ziel-zelf hun hand verplaatsen zodat jij die energie kunt ervaren die zich maar bleef verzamelen en verzamelen en opstapelen en opstapelen… en jij hebt het in je lichaam gehouden—goed gedaan—en nu… recht omhoog… recht uit je kruin.

En of je nu iets voelde, of je iets verbeeldde, of je iets zag: dat maakt niet uit. Je hebt de energie losgelaten via je kruin, omhoog langs je ruggengraat, uit je kruin, omhoog, omhoog, omhoog. Er zit zóveel momentum achter dat het licht omhoog gaat, omhoog, omhoog, omhoog, omhoog, omhoog… richting de galactische zon. Omhoog, omhoog—want het is schepperslicht. En schepperslicht wil altijd terug naar de bron, naar zijn bron. Het gaat naar de zon. Het gaat naar de grootste verlichting die het kan vinden: de galactische zon.

Dus dat mooie licht dat in je lichaam zat—dat schepperslicht—beweegt nu uit je kruin. En wanneer het zijn perfecte plek vindt… wanneer het zijn perfecte plek vindt… begint het zich te verzamelen. En wanneer het zich daar verzamelt, daar in dat galactische veld—net als de spiraalarmen van de Melkweg—begint die energie te spiralen en te draaien. En weet je waarom het spiralt en draait? Omdat het bovenaan de galactische zon heeft… en onderaan jou. Jij bent de bron van deze creatieve uitstroom. En nu is het precies in balans tussen die twee. In balans tussen jou en de galactische zon. En dat is een andere manier om te zeggen: in balans tussen jou en creatie zelf. En die energie—die heilige energie die jij nu waarneemt—is jouw galactische zelf.

Op het niveau van het microkosmische ben jij een galaxie voor je cellen. Op micro-niveau bén je al een galaxie—jij, in fysieke vorm. Luister naar deze woorden. Hoe diep je ook in je meditatie zit, luister: jij hebt geleefd met de illusie van één lichaam. Je hebt je hele leven gedaan alsof dat is wat je bent: één lichaam. Terwijl je in werkelijkheid triljoenen cellen bent die doen alsof ze één lichaam zijn. Je bent altijd al een galaxie geweest. Je bent een samenwerking van wezens op microkosmisch niveau—op het niveau van het lichaam. En op macrokosmisch niveau heb je jezelf net ervaren als een galactisch wezen: een expressie van Gods bronbewustzijn in miljoenen en triljoenen planetaire lichamen, die rond een centrum bewegen—dat in de microkosmos jouw hart is, en in de macrokosmos een centrale zon. Jij bent zowel de microkosmos als de macrokosmos.

Maar laten we verder gaan. Laten we de woorden van onze heel wijze Sher herinneren en verder gaan dan wat we net ontdekten. We ontdekten: oké, ik ben de microkosmos en ik ben de macrokosmos. Maar laten we daar voorbij gaan. Laten we naar een nog grotere waarheid gaan. Jij bent de Schepper die zichzelf ervaart als microkosmos en als macrokosmos. Jij bent de Schepper die zichzelf ervaart als die planetaire lichamen en als het fysieke lichaam. Het fysieke lichaam, opgebouwd uit triljoenen cellen… het galactische lichaam, opgebouwd uit triljoenen planeten en zonnen. Vloeiende adem in je lichaam, en niets anders. Vloeiende adem in je lichaam.

Er is een perfectie. Een grootse kosmische perfectie in het fysieke lichaam dat jij bent, samengesteld uit triljoenen cellen. En diezelfde perfectie bestaat in het galactische lichaam—dat ook jij bent—samengesteld uit triljoenen zonnen en sterren, planeten, puin, stof, alles wat dat prachtige galactische lichaam vormt. Het is het licht van de Schepper dat in beide lichamen schijnt en zich toont als jouw waarheid. Dat is wat "waarheid" betekent. Het is jij die het licht van de Schepper belichaamt.

Neem je tijd en strek… strek terug je lichaam in. Strek alsof je niet moet haasten. Houd je ogen gesloten. Strek terug naar binnen. Strek. Daar ben je… strek… alsof je ruimte vindt. Je vindt ruimte om het een plek te geven en te integreren. Dat is het. Goed.

zwarte schaapmeditatie

Dit is een geleide meditatie die "Black Sheep Rising" heet. Het is een heling voor degene die vaak verkeerd begrepen werd… voor de ene, of de velen, die nooit in het keurslijf pasten—omdat ze daar ook nooit voor bedoeld waren.

Ga maar alvast een plek zoeken waar je nu comfortabel bent. Dat kan liggend op bed zijn, zittend op een stoel, zittend op de grond… wat voor jou maar fijn voelt. Laat je lichaam zakken in wat jou op dit moment draagt. Of dat nu de aarde is, de vloer, je bed, een stoel—wat het ook is—ik wil dat je je lichaam erin laat rusten alsof je zachtjes gedragen wordt. Alsof je hele lichaam wordt vastgehouden. Want dat word je ook.

Laat je adem zachtjes stromen. Een natuurlijke adem. Je hoeft niets te forceren. Observeer gewoon die zachte, moeiteloze stroom van je adem. Dit is jouw tijd. Jouw tijd om niet te fixen, niet te presteren, niet te dragen wat nooit van jou was… maar om je te herinneren dat zelfs het "zwarte schaap" altijd al gemaakt is van sterrenlicht, puur licht. Dat ben jij.

Laat je adem landen in je lichaam. Laat jezelf nog wat dieper landen in je lichaam. En terwijl je dat doet, wil ik dat je voelt hoe je meer en meer grondt in je vorm—alsof je vorm meer aanwezigheid krijgt, meer bestaansrecht, meer bevestiging. Sta jezelf toe om het gewicht van je lichaam te voelen, dat gewicht dat we zo vaak proberen te vermijden. Er zit een cadeau in het fysieke. Er zit een cadeau in het beginnen van deze meditatie in lichamelijkheid. En weet je wat dat cadeau is? Het cadeau van belichaming. Je leert… dat je licht bent. Je hoeft geen licht te worden. Je bent licht. Dit gaat over het licht dat jij bent… in je fysieke vorm brengen.

En terwijl je dit doet, en terwijl je je bewust bent van de adem die je lichaam binnenstroomt, wil ik dat je je aandacht nu helemaal laat zakken… zakken… zakken… naar je voeten. En terwijl je je aandacht naar je voeten laat zakken, stuur je een signaal van activatie naar je voeten—want je voeten zijn energetisch "bedraad" om te aarden. Ze weten hoe ze moeten doen wat je intellect niet eens kan beginnen te begrijpen: die magnetische verbinding die opengaat op het moment dat je naar beneden zakt, in je voeten. Je activeert in die energetische receptoren het vermogen om te aarden.

Je wordt gedragen. Je wordt ondersteund. En je mag nu loslaten. Laat nu los. Laat los. En terwijl je uitademt, voel dat zuchtende loslaten… want liefje, je hebt zóveel vastgehouden. Je hebt genoeg vastgehouden.

Blijf je aandacht terugbrengen naar die adem en voel hoe mooi het is dat je deze adem niet hoeft te controleren. Je hoeft alleen maar toe te staan. Te getuigen. Te observeren… die stromende adem die moeiteloos weet waar hij naartoe moet. Terwijl je inademt, adem je licht in. En terwijl je uitademt, laat je de zwaarte los die nooit van jou was.

Breng je aandacht nu naar hoeveel je lichaam heeft vastgehouden. Hoeveel je lichaam heeft vastgehouden… en geef het gewoon toestemming om los te laten. Er is een deel van jou dat zo lang zo veel heeft gedragen… en dat deel van jou is moe. Moe, moe, moe. Breng je aandacht zachtjes daarheen—dieper naar het deel van jou dat moe is.

Dit is niet iets dat je hier moet negeren. Dit is het deel van jou dat ernaar verlangde om gezien te worden… en tegelijk bang was om gezien te worden. Dit is het deel van jou dat zoveel schuld en schaamte en oordeel en verdriet heeft gedragen. Het meeste hoorde niet eens bij jou en het is ook niet bij jou ontstaan. Het is gewoon doorgegeven.

En terwijl je je bewust wordt van dat deel van jou dat zo veel heeft vastgehouden, laat dat deel zichzelf dan aan jou tonen. Laat het naar voren komen, nu. Laat het naar voren komen. Niet omdat je het moet fixen… maar omdat je hier bent om getuige te zijn van dit deel van jou dat komt opdagen. Dit deel van jou dat zo veel heeft vastgehouden. Wees gewoon… bij dat deel. Dat is het medicijn. Dat is het antwoord. Wees gewoon in deze mooie gegrondheid waarin je nu zit.

Je hoeft dat deel van jou niet te ontmoeten ín hun vermoeidheid. Jij bent hier om te blijven in het licht dat jij bent, en om de zwaarte te observeren die dat deel heeft gedragen. En wees… wees… zie… sta toe… verbind. Er is geen kleiner maken. Er is geen wegvluchten. Er is alleen dit dappere zijn, terwijl je je hand op hun hart legt en je naar dit deel van jou fluistert:

Ik zie jou.
En ik ben hier voor jou.
En je bent niet alleen.
En je bent niet verlaten.
En je bent niet afgeschreven.
Want ik ben hier.

Laat je adem dieper worden, en laat de warmte van je eigen aanwezigheid—het licht van je eigen aanwezigheid—de ruimte verzachten waarin dat vermoeide deel van jou zit. Dit is hoe het voelt… om ontmoet te worden. Om vastgehouden te worden door jou. Door jouw licht. Door jouw liefde. Door jouw wijsheid.

En nu wordt het heel krachtig. Ik wil dat je je voorstelt dat er achter jou een lange rij voorouders staat. Niet alleen je directe voorouders—maar al je voorouders. Dus ook de oeroude mensen, degenen van wie je de namen nooit zult kennen, maar waarvan je de essentie in je cellen draagt. Voel die lange lijn van voorouders achter je. Voel hen om je heen. Voel hen rondom jou.

Sommigen zijn trots. Sommigen huilen. Sommigen buigen. En allemaal zeggen ze:

Dank je wel dat jij degene bent…
die doet wat wij niet konden.
Voor ons was het nog niet de tijd.
Voor ons waren we nog niet klaar.
Maar we wisten altijd…
dat we jou hier zouden ontmoeten.

Laat die waarheid je lichaam binnenkomen. Laat die waarheid zakken… tot in je botten.

Er is een licht in jou. Dat licht in jou is een licht dat altijd al in jou zat. Het werd alleen begraven onder alle ruis, onzichtbaar achter wolken van verwarring. Maar jij kunt het nu zien. Een flikkering in het donker. Een herinnering. En het is alsof je tegen dat licht kunt fluisteren en kunt voelen hoe het antwoordt.

En jouw fluistering is niet alleen woorden—jouw fluistering is een gevoel. Een uitnodiging aan het licht. En jouw fluistering zegt:

Kom terug… want ik ben er klaar voor.

En dat licht antwoordt. En terwijl het antwoordt, voel je je borst gloeien. Je voelt het licht groeien. Je voelt het uitzetten, je ledematen verwarmen, uitstralen vanuit je buik, vanuit je botten, vanuit je adem.

Dit is het.
Dit is jouw medicijn.
Dit is de jij die jij hier kwam zijn.
Jij wordt… wat je altijd nodig had.

En nu mag je je voorstellen—stel je maar voor—al die oude labels die je kreeg, misschien van je familie of je sociale kring. Misschien heeft de maatschappij die verwachtingen aan je gegeven. Hun oordelen. Hun pogingen om jou te kneden. Ik wil dat je je al die labels, verhalen, verwachtingen voorstelt als rafelige mantels die over je schouders hangen. Ze zijn zwaar. En ze passen je niet goed.

En jij weet wat je moet doen. Je weet precies wat je moet doen. Heel zacht… één voor één… mag je ze beginnen uit te doen, want je hoeft ze niet meer te dragen. Je hoeft niemand meer comfortabel te maken in de aanwezigheid van het licht dat jij aan het onthullen bent.

Jij was nooit de last.
Jij bent altijd dit geweest: de verbreker van betoveringen.

Laat die mantels op de grond vallen. Laat ze gewoon op de grond vallen. En terwijl je dat doet, voel hoe het is om daar te staan—zonder mantel, niet kleiner gemaakt, onmiskenbaar jij.

Kijk vooruit. Kijk naar voren. En terwijl je dat doet, wil ik dat je je een verticale lijn boven je voorstelt. Een verticale lijn. Dit is jouw zielslijn. Er is een gouden koord dat vanuit de kern van jouw wezen omhoog loopt, en dat gouden koord reikt helemaal terug naar de bron. En er daalt bronlicht neer door dat koord. Voel het nu. Voel hoe het je kruin binnenkomt.

Er zit een bepaalde "zachtheid", een soort sponsigheid bovenop je hoofd. Precies daar is dat gouden koord ontworpen om in jou te verankeren. En terwijl het verankert, giet het dat gouden licht in elke cel.

Jij bent de brug tussen wat was… en wat zal zijn.

En terwijl we afronden, wil ik dat je deze woorden voelt. Voel ze gewoon. Je hoeft ze niet te zeggen. Voel de energie ervan in jou. Merk hoe verbonden je nu bent met je eigen adem… met je eigen ritme… met je eigen licht, je eigen waarheid.

Voel de woorden:

Ik ben degene op wie ik heb gewacht.
Ik ben het medicijn.
Ik ben het licht.
En ik zal niet doen alsof ik iets anders ben dan het licht dat ik ben.
Ik zal me niet langer voor mezelf verbergen,
want in dit moment onthul ik mezelf aan mezelf.
Ik zie mezelf.

En voel hoe mooi dat is. Hoe bevrijdend dat is. Hoe lang je hierop gewacht hebt.

Zak nu maar in de stilte. De stilte tussen je adem. De stilte… tussen de woorden. Hier integreer je al dit licht terwijl het pulseert in elke cel van je lichaam.

Je bent thuis in het veld van licht waar je in zit. En je bent niet alleen thuis. Voel je die volheid die je hier binnen hebt gebracht, door jou heen? Voel die volheid. Dit is je laatste cadeau—tenminste in deze meditatie. Er is zoveel meer.

Jij bent niet het zwarte schaap… niet meer. Jij bent de wijze. Niet langer vermomd.

Als je er klaar voor bent, mag je zachtjes terugkomen door je lichaam een beetje te bewegen zoals jij dat nodig hebt. Voel het oppervlak dat je ondersteunt—waar je ook op ligt of zit. En onthoud: je was nooit verloren. Je was altijd onderweg naar huis.

Blijf hier gerust nog even langer als je wilt. Want het licht dat je aangeraakt hebt… is nu van jou. En het wandelt met jou mee. Altijd.

Van mijn hart… helemaal naar het jouwe.