INnerlijk kind meditatie kerry k

Innerlijk kind – thuiskomen bij jezelf

Vandaag is een mooie, bijzondere dag. Vandaag maken we contact met je innerlijke kind. En weet je waar deze dag over gaat? Over jou. Echt over jou. Wanneer was de laatste keer dat je iets deed dat volledig, totaal en zonder voorwaarden aan jezelf gewijd was? Een echte daad van toewijding aan jezelf.

Hoe blij denk je dat je innerlijke kind nu is, nu het weet dat jij deze tijd vrijmaakt? Ik heb zelf drie kinderen, en het mooiste wat zij van mij willen, waar ze het meest naar verlangen, is mijn tijd. En dat is precies waar jouw innerlijke kind al zo lang naar verlangt: jouw tijd, jouw aanwezigheid.

Vandaag geef je die tijd aan jezelf. Aan je innerlijke kind.

Alles wat jij nu bent, is in essentie de volwassen versie van je innerlijke kind. De kern is dezelfde. Maar herinner jij je die kern nog? Herinner jij je het wezen van het kleine jij?

Soms zeggen mensen dat ze hun jeugd niet zo vaak overdenken, dat ze er liever niet bij stilstaan, of dat ze zich weinig herinneren. Toch is het belangrijk om opnieuw contact te maken met die periode. Want in deze meditatie ga je kleine nuances van jezelf terugvinden die je misschien vergeten bent. Momenten waarop je ineens herinnert hoe iets voelde. Die pure opwinding, zoals alleen een kind die kan voelen.

We zijn in de loop van het leven cynischer geworden, harder, gekwetst, teleurgesteld. Het leven heeft dat met ons gedaan. Vandaag keren we terug naar wie je was vóór al die lagen, vóór die verharding. We maken opnieuw contact met hoe het voelde om echt te lachen als kind. Niet omdat iemand zei dat je moest lachen voor een foto, maar omdat je hart lachte. Weet je nog hoe dat voelde? Dat moment waarop je gelukkig was zonder reden, zonder aanleiding, gewoon omdat het leven je even raakte.

Waarom herinneren we ons zoveel niet meer van onze jeugd? Omdat veel begraven ligt, vooral het emotionele. En hier wil ik iets eerlijk benoemen. Als je ooit gedacht hebt dat jouw jeugd niet traumatisch was, dan nodig ik je uit om daar met een andere blik naar te kijken. Als je bent opgegroeid op planeet Aarde, dan was je jeugd waarschijnlijk ingrijpender dan je beseft.

Als kind droegen we een diep weten in ons dat we afgescheiden waren van iets groters, van een thuis dat we niet konden bereiken. Niet bewust, maar diep vanbinnen. We voelden ons afgescheiden van wie we werkelijk waren. Het kind droeg een fragment van je ware identiteit, maar wist ook dat er meer was dan het kon bevatten. Dat gevoel van afgescheiden zijn is een oertrauma dat veel van ons delen.

Dit gaat niet over slachtoffer zijn of zelfmedelijden. Het gaat over erkenning. Over zien wat je hebt doorstaan, vaak zonder het te beseffen. Alsof je door vuur liep zonder te weten dat je brandde. Vandaag kijken we terug en zeggen we: je hebt het goed gedaan. Je hebt het echt goed gedaan, ondanks omstandigheden die vaak allesbehalve gezond waren. Dat is een deel van het leven op aarde geweest.

Wanneer we hierover spreken, raken we het gewonde innerlijke kind aan. Dat is een belangrijke eerste stap: erkennen dat dit kind er is. En ja, het is waar, er is een gewond kind in jou. Maar er is ook een goddelijk kind in jou. Misschien heb je het al ontmoet, misschien wordt dit je eerste echte ontmoeting, misschien is het een verdieping. Innerlijk-kind-heling gaat niet over het herbeleven van pijn of het herhalen van het verleden. Het gaat over erkenning.

We delen als mensen zoveel: gevoelens van verlies, verwarring, eenzaamheid, verlating. Maar we delen ook onze goddelijke kern. We zijn het hele spectrum. En wanneer we ervoor kiezen ons te verbinden met dat goddelijke, vraagt dat dat opgeslagen emotionele pijn mag ontladen. Daar gebeurt de alchemie.

De alchemist werkt met ruwe materie. Jouw ruwe materie zijn de wonden van je kindertijd. Dat is geen last, dat is waardevol. Om te transformeren moet je het vasthouden, bekijken en liefhebben met aanwezigheid. Kinderen zijn daarin ongelooflijk. Ze zijn van nature vergevingsgezind, open, puur.

Innerlijk-kind-heling vraagt ook iets essentieels: de aanwezigheid van een innerlijke ouder. Anders probeert een gewond deel een ander gewond deel te helen. De innerlijke ouder is je aangeboren wijsheid, je volwassen ziel, je goddelijke essentie. Vandaag nodigen we die uit.

Misschien herken je dat gevoel: dat iemand binnenkomt en je ineens denkt dat het veilig is. Als je dat als kind niet hebt ervaren, dan mag je het nu ervaren. Via je adem, via aanwezigheid, via deze ruimte.

En dan, diep in jou, is een klein wezen. Eenzaam, vertrouwd, wachtend. Het kleine jij. Het wacht al zo lang. En weet dit goed: er is altijd maar één ouder geweest die dit kind nodig had. Jij.

Ga bij haar of hem zitten. Voel de ruimte. Luister. Misschien hoor je vragen als: waar was je? Waarom liet je me alleen? Ik dacht dat je me vergeten was. Luister zonder te corrigeren. Laat je hart spreken. Zeg vanuit je aanwezigheid: het spijt me dat ik je niet eerder vond, maar ik ben hier nu, en ik ga niet meer weg.

Zie je innerlijke kind. Zie de ogen, de zachtheid, de onschuld. En omhels het. Voel hoe het lichaam ontspant, hoe het zich eindelijk veilig voelt. Terwijl het kind in jou zakt, begint iets te bewegen. Oude pijn, verwarring, eenzaamheid worden losgelaten. Er ontstaat licht, beweging, transformatie.

Uit dat licht verschijnt iets nieuws en tegelijk vertrouwd. Dit is je goddelijke kind. Geboren uit de ontmoeting tussen jouw menselijkheid en jouw goddelijke essentie. De alchemie gaat door en integreert. Je mag bewegen, je mag terugkomen, alles mag landen.

Met liefde.

inner child healing meditation

tekst om in te spreken: