Rouw en verlies

Meedragen wat niet zomaar losgelaten kan worden

Rouw is een natuurlijke reactie op verlies. Toch voel je je in rouw vaak onzeker, omdat er weinig ruimte is om dit proces echt te doorleven.

Er wordt vaak verwacht dat je verwerkt, verdergaat of het een plaats geeft. Maar rouw houdt zich niet aan verwachtingen of tijdslijnen.

In mijn werk zie ik rouw niet als iets wat opgelost moet worden, maar als iets wat gedragen wil worden. Rouw vraagt tijd, aanwezigheid en ruimte om te voelen wat er is — zonder haast en zonder oordeel.

Rouwen gaat niet alleen over het verlies van een dierbare. Ook het verlies van een relatie, een job, je gezondheid, toekomstbeelden of een levensfase kan diepe rouw oproepen.

Soms is het verlies duidelijk, soms subtieler, maar de impact kan even groot zijn.

Hoe ik met rouw werk

In rouwbegeleiding is er geen vast stappenplan en geen juiste manier om te rouwen.

Iedereen rouwt op zijn eigen manier
en in zijn eigen ritme.

Wat ik bied, is een veilige bedding waarin alles wat zich aandient welkom is.

Dat kan ruimte geven aan:

jouw verdriet, jouw gemis en jouw pijn
jouw boosheid, jouw schuldgevoel of machteloosheid
jouw gevoel van leegte, verwarring of het gevoel vast te zitten
momenten van rust, herinnering of stilte

We forceren niets en proberen niets te fixen.

Door aanwezig te blijven bij wat gevoeld wil worden, kan rouw zich stap voor stap bewegen.

Soms heel zacht.
Soms intens.
Soms bijna onmerkbaar.

Wanneer rouw vastloopt

Wanneer rouw te weinig ruimte krijgt, kan ze zich vastzetten — in je lichaam, in je emoties of in je dagelijkse functioneren. Je kan je dan moe, leeg of afgesneden voelen, of blijven hangen in piekeren en innerlijke spanning.

Door rouw opnieuw toe te laten en te erkennen, ontstaat er vaak langzaam meer ademruimte. Niet omdat het verlies verdwijnt, maar omdat je relatie ermee verandert.

Rouw hoeft niet overwonnen te worden -rouw wil doorleefd worden.

Hoe dit samenhangt met de rest van mijn werk

Rouw staat nooit los van je lichaam en je innerlijke leven. Vaak werken we eerst lichaamsgericht om rust en veiligheid te laten ontstaan. Emoties krijgen ruimte wanneer je lichaam zich veilig genoeg voelt.

Soms ontstaan er gaandeweg ook momenten van inzicht of betekenisgeving, maar niets wordt afgedwongen. Wat nodig is, ontvouwt zich in het moment. Het tempo volgt wat voor jou draagbaar is.

Tot slot

Rouw vraagt geen oplossingen. Ze vraagt aanwezigheid.

Wanneer rouw gedragen mag worden, ontstaat er vaak ruimte om verder te leven — niet zoals voorheen, maar met wat verloren is verweven in wie je geworden bent.