Oktober 2026
Oktober 2026 – Het innerlijk kind
Dag lieve dames,
Wat fijn dat jullie er weer bij waren voor onze tweede les!
Deze keer zijn we op ontdekking gegaan naar een bijzonder stukje van onszelf: ons innerlijk kind.
Dat kleine meisje dat nog altijd ergens in ons leeft. Soms vrolijk, spontaan, nieuwsgierig en heerlijk speels. Maar soms ook gekwetst, bang, boos of verdrietig.
We hebben ontdekt hoe ervaringen uit onze kindertijd nog altijd kunnen meespelen in ons volwassen leven. Hoe we soms reageren vanuit oude gevoelens of beschermingsmechanismen, zonder dat we ons daarvan bewust zijn.
Maar vooral ook hoe we opnieuw contact kunnen maken met dat speelse, onbevangen stukje van onszelf.
Op deze pagina vinden jullie het lesmateriaal en de oefeningen terug. Zo kunnen jullie alles op je eigen tempo nog eens nalezen, uitproberen of herhalen.
En vergeet niet: het hoeft niet perfect, het hoeft niet allemaal tegelijk en het is zeker geen huiswerk! 😉
Blijf vooral nieuwsgierig naar jezelf. Want soms begint een mooie ontdekking met een heel klein momentje van bewustwording.
Veel liefs,
Josy ❤️
Het kind dat op je wacht
Er leeft een kind in jou, dat je misschien al lang niet meer hebt gezien. Een kind dat ooit zo vrij kon lachen, dat danste zonder na te denken, dat droomde zonder grenzen en de wereld vol verwondering bekeek.
Maar ergens onderweg leerde het voorzichtig zijn. Het leerde flink te wezen, zijn tranen soms te verbergen,
zijn boosheid in te slikken, zijn verlangens stil te houden. Het leerde zich aanpassen, zorgen voor de ander, sterk zijn als het eigenlijk even vastgehouden wilde worden.
En langzaam werd het stiller.
Niet omdat het niets meer voelde. Niet omdat het niets meer wilde.
Maar omdat het dacht dat sommige stukjes van zichzelf er beter niet konden zijn.
Toch is dat kind nooit verdwenen.
Het wacht niet op iemand die het komt veranderen.
Het wacht op iemand die eindelijk wil luisteren. Op jou.
Op de volwassen jij die vandaag kan zeggen: Ik zie je.
Ook wanneer je bang bent. Ook wanneer je boos bent.
Ook wanneer je verdrietig bent. Je hoeft je niet langer te verstoppen.
Je mag helemaal zijn wie je bent.
En misschien, heel voorzichtig, durft dat kind weer tevoorschijn te komen. Niet alleen met zijn oude pijn, maar ook met zijn vergeten dromen. Met zijn nieuwsgierigheid. Zijn eigenzinnigheid. Zijn levenslust. Zijn zin om te zingen, te dansen, te spelen, te ontdekken en te genieten.
Misschien ontdek je dan dat je niet op zoek hoeft naar iemand die je ooit was. Want dat kind is er nog altijd.
En terwijl jij leert om voor dat kind te zorgen,
mag het jou misschien weer iets leren.
Hoe het voelt om helemaal jezelf te zijn.
Geleide meditatie
Ontmoet je vrije kind
Geleide meditatie
ontmoeting met je innerlijke kind
Een brief aan je innerlijke kind 💛
Een liefdevolle oefening voor thuis
Tijdens onze les hebben we contact gemaakt met het kind in onszelf. Misschien heb je iets gevoeld, iets herkend of iets ontdekt. Misschien was het ook nog wat onwennig. Dat is allemaal oké.
Het contact met je innerlijke kind hoeft niet te stoppen wanneer de meditatie voorbij is. Je kunt die verbinding ook op andere manieren blijven voeden. Een mooie manier om dat te doen, is door een brief te schrijven aan het kind dat je ooit was.
Schrijf een brief aan het kind in jou
Neem op een rustig moment je groeiboekje erbij. Misschien vind je het fijn om een kinderfoto van jezelf naast je te leggen. Stel je eens voor dat je dat kleine meisje van vroeger voor je ziet. Kijk eens naar haar. Hoe oud is ze? Hoe kijkt ze? Wat straalt ze uit?
En stel je dan voor dat jij, de volwassen vrouw die je vandaag bent, haar een brief schrijft. Niet om haar te vertellen wat ze allemaal anders had moeten doen. Niet om oude gebeurtenissen opnieuw te analyseren. Maar gewoon om haar te laten weten dat je haar ziet.
Misschien wil je haar vertellen dat je weet dat ze het niet altijd gemakkelijk heeft gehad. Dat je begrijpt waarom ze soms bang, verdrietig of boos was. Of waarom ze zo haar best deed om lief, flink of sterk te zijn. Misschien wil je haar iets vertellen wat ze vroeger zo graag had willen horen.
- Ik zie je.
- Je hoeft niet altijd sterk te zijn.
- Je mag fouten maken.
- Je hoeft niets te bewijzen om geliefd te zijn.
- Je bent goed zoals je bent.
- En weet je? Vanaf nu hoef je het niet meer allemaal alleen te doen. Ik ben er ook nog.
Laat de woorden maar komen. Je hoeft geen mooie brief te schrijven. Er is geen juiste of verkeerde manier.
Schrijf vanuit je hart, niet vanuit je hoofd.
Misschien wil het kind jou ook iets vertellen
Wanneer je de brief geschreven hebt, kun je hem rustig nog eens lezen.
En misschien ontstaat er na een tijdje een nieuwe vraag: Zou dat kleine meisje mij ook iets willen vertellen?
Je kunt je groeiboekje opnieuw openslaan en je voorstellen dat het kind in jou een brief terugschrijft.
- Wat zou ze willen zeggen?
- Wat heeft ze gemist?
- Waar was ze bang voor?
- Maar misschien ook: waar werd ze blij van? Wat vond ze heerlijk om te doen? Waar droomde ze van?
Probeer niet te veel na te denken over de antwoorden. Laat je pen maar schrijven en kijk wat er naar boven komt.
En komt er niets? Ook dat is helemaal goed.
Je hoeft niets te forceren.
Neem je innerlijke kind mee op stap
Ook het vrije, speelse kind wil graag gezien worden. Werken met je innerlijke kind betekent niet alleen aandacht geven aan oude pijn. Er leeft ook nog een ander kind in jou.
Het kind dat kon lachen om de gekste dingen. Dat nieuwsgierig was, wilde ontdekken, spelen, dansen, zingen of gewoon genieten van iets kleins. Misschien heeft dat kind de afgelopen jaren wat minder ruimte gekregen. Niet omdat het verdwenen is, maar omdat er zoveel andere dingen belangrijk werden. Verantwoordelijkheden, verplichtingen, verwachtingen… En misschien mag dat kind nu af en toe weer mee naar buiten komen.
Samen genieten van het leven
- Wanneer je een wandeling maakt, stel je dan eens voor dat het kleine meisje van vroeger met je meeloopt.
- Wanneer je een prachtige zonsondergang ziet, nodig haar dan uit om samen met jou te kijken.
- Wanneer je muziek hoort waar je vrolijk van wordt, mag ze misschien even meedansen.
- Wanneer je iets moois ontdekt, mag ze zich opnieuw verwonderen.
- En misschien krijg je plots zin om iets te doen wat je al heel lang niet meer gedaan hebt.
- Tekenen. Kleuren. Zingen. Met je voeten door het water lopen. In de bladeren schoppen. Of gewoon eens lekker gek doen.
Waarom niet?
Je hoeft niet opnieuw kind te worden.
Je mag als volwassene opnieuw genieten van de kwaliteiten van het kind dat je ooit was.
Een kleine uitnodiging
Probeer de komende weken af en toe bewust een mooi moment te delen met je innerlijke kind.
Dat hoeft helemaal niets groots te zijn.
Misschien is het gewoon een kopje thee in de zon, een wandeling in de natuur of een liedje dat je raakt.
Sta er even bij stil en stel je voor dat het kind in jou mee mag genieten.
En misschien kun je haar af en toe eens vragen: 'Waar heb jij vandaag zin in?'
Wie weet wat voor verrassende antwoorden er komen. 😊